Dert Anası

Terzi Söküğünü Dikemez!

"Dert anası merhaba. Ben de bir derdimi seninle paylaşmak istiyorum. Sizi takip ediyorum ve önerilerinizden kendi üzerime düşen payı alıyorum. Benim derdim de aslında küçüklükten beri üzerime yapışmış bir şey, engel olmak istesemde bu virüs beni bırakmıyor. Kendimi sürekli insanlara fikir verirken buluyorum. Hani bir grup içinde olursunuz ve size dönüp "sen ne düşünüyorsun?" derler ya. O kişi benim işte. Fikir vermeyi, o fikri yapmaktan daha çok seviyorum. Bir ekonomist ya da büyük bir girişimci değilim, benim payıma medikalci olmak düştü. Lakin iş buysa fikir de bu derim. Elimde olmadan o işin artıları ve eksileri üzerinde kafa yorarım. Bireysel, tek ortaklı, kollektif yüzlerce şirket kurup kapattım kafamda. Birçok tanıdığımı KOBİ olmaya da ikna ettim. Ve uzun yılların sonunda en azından şimdilik bu fikirlerin bana bir faydası olmadığını fark ettim. Hani derler ya, "bana faydası olmayan kilisenin papazını neyleyim". Ben de tam o noktadayım. Bu virüsü içimden atmak istiyorum. Yardım edin!"

Merhaba sevgili dertli dostum. Anladığım kadarıyla bulunduğun çevrede herkes seni seviyor, sayıyor. Birçok konu hakkında bilgi sahibi birisin. Ve haliyle herkes sana bir şeyleri danışmadan edemiyor. Sen de fikirlerini çevrenle paylaşarak onlara bir şekilde yardımcı olmaya çalışıyorsun. Ama gel gelelim bunları kendine uygulamaya gelince, işler değişiyor. Tavsiye ettiğin fikirleri kendi yaşamına uyarlama konusunda bir sıkıntı yaşıyorsun. Hani derler ya, terzi söküğünü dikemez! Seninki de biraz böyle olmuş sanki.

Sevgili dertli dostum, sanırım arkadaşların ve çevren sana genellikle iş yönünden fikirlerini danışıyorlar. Bu konu çok dikkatli olunması gereken bir şey aslında. İnce eleyip sık dokumak lazım. Yapılan en ufak bir hata, bütün birikimlerin ve emeklerin yok olması anlamına gelir ki, bunları sen benden çok daha iyi biliyorsundur zaten. Fikirlerini kendi yaşamına uygulayamaman aslında senin bu konuda bilgilerinin hayli fazla olmasından kaynaklanıyor. Hele ki ekonomik şartların çok olumlu yönde seyretmediği şu zamanlarda bir iş yeri açmak, hiç basit bir durum değil. Bence sen bunu göze alamıyorsun ve bu nedenle fikirlerini gerçek yaşama uygulayamıyorsun.

Takdir edersin ki gerçek yaşamda bir iş yeri açmak, düşüncelerinde kurduğun ve kapattığın şirketlere benzemez. İş fikirleri çok iyi, çok başarılı hatta mükemmel olabilir. Fakat bu fikirlerin işlemesi için dengeli piyasa koşullarına da ihtiyaç vardır. Bir de tahmin ettiğim kadarıyla, detaycı bir yapın var. Bir şeyi en ince ayrıntılarına kadar planlayan bir niteliğe sahipsin sanırım. Bu durum, çeşitli hesaplamalar yapmana ve bunların sonucunda da girişimlerinden vazgeçmene neden oluyor. Belki de şu piyasa koşullarında en doğrusunu yapıyorsundur dertli dostum. Yani bence sen, şu an olması gerekeni uyguluyorsun.

Mesajında bu durumun, uzun yıllardır bu şekilde sürdüğünden bahsetmişsin. Belki daha önce eline hiç planladığın gibi şartlar geçmemiştir. Piyasa koşullarının hep bozuk olduğu dönemlerde bazı planlar yapmışsındır. Tabii konunun bu kadar detayını bilemem. Ama ilerleyen zamanlarda şartların daha iyi olduğu bir dönemde yapacağın bir girişim bence seni gayet iyi yerlere getirecek. Yazdıklarından bunun havasını hissettim.

Sevgili dertli dostum, girişim planlarını yaşama geçirmen için galiba ihtiyacın olan bir diğer şey daha var. Bu da birazcık daha fazla cesaret. Sen şimdi konunun detaylarını bildiğin için çok ince hesaplar yapıyorsun. Bu hesaplar, bazen karşına olumsuz ihtimalleri de getiriyordur mutlaka. İşte bu durumlar, senin çoğu zaman geri çekilmenin nedeni olabilir. Bilirsin, tüm girişimler belli bir riski beraberinde getirir. Eğer cesaretli olmazsan, hiçbir zaman fikirlerini yaşama geçiremeyebilirsin. Tabii yine tüm planlamalarını yap, uygun zamanı kollamaya devam et. Bu esnada hangi iş fikirlerinin daha karlı olduğu gibi konuları araştır. Ama eline bunları yaşama geçirecek bir fırsat ulaştığında, bence bunu es geçme. Göreceksin, her şey istediğin gibi tıkır tıkır ilerleyecek.

Mesajının bir diğer konusu da, çocukluğundan bu yana çevrende adeta "bilir kişi" olarak muamele görmen. Bence bu aslında çok kötü bir şey değil. Sen bunu "virüs" olarak nitelendirsen de insanların sana güvenmeleri, bazı konularda fikirlerini sormaları bence gurur verici bir şey. Hele ki bu zamanda insanın insana güveni kalmamışken, herkesin sana fikirlerinde güvenmesi bence gayet olumlu bir şey. Bir de girişim fikirleri konusunda bilgili olman bunda etkili tabii. Ama galiba bundan biraz yorulmaya başladığını fark ettim. Belki insanları yanlış yönlendirmekten de korkuyor olabilirsin. Hele ki fikirlerini kendin için uygulayamazken, bunların diğer insanlara da zarar vereceğini düşünüyorsundur belki de.

Fakat kendin söylemişsin, "birçok tanıdığımı KOBİ olmaya ikna ettim" diye. Demek ki insanlara faydalı da olabiliyorsun. Bu nedenle sen yine fikirlerini paylaşmaktan korkma. Herkesin bu yaşamda bir rolü vardır. Sana düşen rol de insanlara bazı fikirleri sunmak galiba. Fakat üzerinde aşırı bir baskı kurulduğunu düşündüğün anlar olursa, bunu da çevrendekilerle paylaşmaktan çekinme. O anda kendilerine doğru fikirler sunamayacağını, sordukları konu hakkında herhangi bir bilgin yoksa bunu ifade etmeyi sakın ihmal etme dertli dostum. Bu sayede daha az yorulacağını düşünüyorum.

Cevabımı sonlandırırken aklıma bir fikir geldi. Günümüzde kariyer danışmanlığı, girişim uzmanlığı gibi meslekler var. Bunları bir araştırsan, acaba kendine böyle bir çalışma alanı kursan mı diyorum. Madem fikirlerin var, ve fikir vermeyi uygulamaktan daha çok seviyorsun; bunları insanlara sunarken aynı zamanda kazanca da dönüştürebilirsin belki. Bence bu söylediğimi bir araştır dertli dostum. Şimdilik hoşçakal ve kendine çok iyi bak. Okuyucularımız da sana yorumlardan düşüncelerini iletebilirler. Dert anasını takip etmeyi unutmayın.

Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Google+ – Instagram

36 yorum

, by Dert Anası Gülhan

aile terapisti

Emzirme Koçu Mu! O Nedir Yahu?

"Dert anası selam. Benim eşim yeni doğum yaptı. Minik bir kızımız oldu. Herşey yoluna girdi hayatımız daha güzel olacak derken eşimin doğum sonrası girdiği bir depresyon hayatımızı mahvetti. Çok alıngan oldu sürekli ağılıyor herşeyi yanlış anlıyor bide bebek çok huzursuz geceleri sürekli ağlıyor doktor bunun yeni doğan bebeklerde normal olduğunu söyledi herhalde dış dünyaya uyum sağlama süreciymiş. Bebek ağladıkça sabahlara kadar uykusuz kalıyoruz. ben sabah işe gidiyorum buna rağmen eşime yardımcı olmam gerekiyor elbette sadece o sorumlu değil bebekten dönüşümlü olarak uyuyoruz eşim bunlara rağmen yaptığım her şeye kusur buluyor. birde bebeği emzirirken sorun yaşıyor sütü yeterli değil bebek emmek istemiyor zaten. Şimdi tutturdu emzirme koçu tutalım diye geçenlerde haber olmuş Tarkan eşine emzirme koçu tutmuş. bunu okumuş bizde tutalım diyor. Benim etim ne budum ne ben nasıl para yetiştiririm emzirme koçuna. Zaten bebek doğdu masraflarımız arttı diye ek iş yapma yolları arıyorum eşim anlamıyorki beni emzirme koçu ne? yeni yeni tuhaflıklar icad oldu ya analarımız da bizi koçla emzirdi ya! Ve bu konuda gayet ciddi baktım pc nin geçmişinde gerçekten bu hizmeti veren kimseleri aramış napıcam ben eşimle bir orta yol bulmamız lazım bi tavsiye verirsen sevinirim."

Merhaba sevgili dertli dostum. Öncelikle bebeğin için hayırlı olsun dileklerimle başlayayım. Dilerim sağlıklı, mutlu, uzun ve çok keyifli bir ömrü olsun minik kızının ve anneli babalı büyüsün. Mesajını okurken başlarda her şey normal göründü gözüme. Çünkü yeni doğan bebeklerin huzursuz olması, annelerin geçirdiği lohusalık depresyonu olağan şeylerdir. Bunları hemen her aile yaşar. Ancak sonuna doğru şu emzirme koçu meselesi konunun bam teli olmuş! Demek Tarkan eşine emzirme koçu tutmuş. Eşin bunu okuyunca kendisi de emzirme koçu tutmak istiyor! Vah dertli dostum vah! Yine medyanın olumsuz bir etkisini yaşıyoruz anlaşılan.

Sen öyle deyince, araştırdım haberleri. Tarkan hakkındaki haberi de buldum. Gerçekten eşine emzirme koçu tutmuş. İyi güzel,bu onun tercihi. Bakar mısın adamdaki karizmaya! Yakışıklılık desen onda, zenginlik desen onda, yetenek desen onda... Eee şimdi bu adam değil eşine emzirme koçu, bebeğe alt temizleme koçu tutsa, buna kim ne diyebilir ki değil mi?😆😆😆 Keyif onun, para onun, eş onun, çocuk onun... Ama bizler öyle değiliz ki! Eşinin acilen aradaki bu farkı anlaması gerekiyor.

Eşin tabii diyebilir, benim Tarkan'ın eşinden neyim eksik? diye. Bu durumda ona birkaç milyon eksiğinizin olduğunu hatırlatmanda hiç sakınca yok bence dertli dostum.

Sevgili dertli dostum, mesajından sonra bu emzirme koçu nedir konusunu da bir araştırdım. Ki sana daha doğru bilgiler verebileyim. Efendim bu koçlar bebeğin emzirilmesi hakkında bilgiler veriyorlarmış annelere. Yani bebeği emzirirken nasıl tutulacağı, kaç saat aralıklarla emzirileceği, anne sütünün sağılması, saklanması ve anne sütünü arttıran besinler hakkında bilgiler veriyorlarmış. Tabii bu bilgiler çok gerekli bir anne için. Ama gel gelelim bu bilgileri zaten doktorlar da vermiyorlar mı annelere? İlle de emzirme koçu diye diretmenin alemi ne yani? Eşin konuyu bu noktada biraz abartmış sanırım.

Bir de yeri gelmişken söylemeden edemeyeceğim. Günümüzde bu koçluk meselesi bence çok ilginç boyutlara geldi. Her şeyin koçu var baksanıza. Canı sıkılan şu koçuyum, bu koçuyum diye ortaya çıkıyor. Ne yani, şimdi ben de burada insanlara bir iki tavsiye veriyorum diye kendime dert koçu mu diyeyim. 😊 Aslına fena fikir değilmiş. Bunu bir ara Aso'cuğumla görüşelim. 😊😊

İşin şakası bir yana, koçluk hizmeti verenler içinde gerçekten yararlı bilgiler sunan, eğitimli kimseler de var. Onların hakkını yabana atamayız. Ancak durum öyle bir boyuta ulaştı ki, sanki yaşamın her evresinde ayrı bir koça ihtiyacımız var gibi düşünmeye başladık. Bunda da tabii ünlülerin yaşamları, televizyon dizileri ve medyanın olumsuz etkileri karşımıza çıkıyor. Ben sana bir tavsiyede bulunayım, eşin şu an ciddi bir depresyon geçiriyor. Bu, onun elinde olan bir şey değil. Vücudundaki hormonların değişiminden kaynaklanıyor bu. Koçu falan bilmem ama bu aşamada bir aile terapistine gitmenizin faydası olabilir diye düşünüyorum. Terapiste gittikten sonra, bir şeylerin değiştiğini fark edeceksiniz. Terapist eşine bu durumla baş etmenin yollarından bahsedecektir. Sana da ona nasıl davranman gerektiği hakkında bilgiler sunacaktır.

Tüm bu konuları eşinle konuşarak halledebilirsin. Bu durumun seni kadar üzdüğünü, elinden geldiğince ona destek olmaya çalıştığını ve süreci birlikte atlatabileceğinizi konuş kendisiyle. Fakat konuşurken şu hormonların alt üst olma meselesini de unutmazsan iyi edersin. Çünkü lohusalık sendromu geçiren bir kadından korkulması gerek diye düşünüyorum. Kolay değil yeni doğum yapmak, uykusuz kalmak, bebeğin sürekli ağlaması, buna karşılık elinden bir şey gelmemesi... Üstelik hamileliğin kendisi zaten zorlu bir süreç. Bu tamamlandığı anda biraz rahat edemeden lohusalık dönemine geçmek, kadınları sarsıyor elbette. Bu yüzden her şeyi yanlış anlayabiliyorlar. Konuşmanda doğru sözcükleri seçip, nabza göre şerbet vermeni tavsiye ederim sana.

Bu arada seni tebrik etmeden geçemeyeceğim. Ben ne eşler bilirim ki, vay efendim ben çalışıyorum sabah erken kalkıyorum deyip de bebeğin gece ağlamalarında eşini yalnız bırakan. Bebeğin sorumluluğu tamamen eşine ait gibi davranan... Bu konuda zaten üzerine düşeni yapıyorsun. Eşinin seni takdir etmemesine kızma. Dediğim gibi bu bir süreç. Bunu atlattığında o da senin çabanı takdir etmeye başlayacaktır.

Bu günleri atlattığınızda, bu yaşadıklarınızı gülerek anımsayacaksınız. Buna eminim. Minik kızınızın büyümesinin her evresine tanıklık etmek, birlikte ilk adımlarını atmak, ilk kez baba ve anne demesine şahitlik etmek, sizi ziyadesiyle mutlu edecek dertli dostum. Bitirirken, madem bu derdimizde Tarkan ve eşi dedik, megastarımızın klibinde eşiyle oynadığı "Beni Çok Sev" şarkısını size hediye ediyorum. Birbirinizi çok sevmeniz, iyi günde kötü günde hep birlikte olmanız dileklerimle.

Bu arada okuyucularımız arasında, bebek sahibi olmuş, deneyimli ebeveynlerimiz var. Onlar da fikirlerini ve önerilerini yorumlardan bize iletsinler. Şimdilik hoşçakalın dostlar.

Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Google+ – Instagram

64 yorum

, by Dert Anası Gülhan

aşçılık

Zorla Güzellik Olmaz

"Merhaba dert anası. Benim 8 yaşında kızım var iyi yetişsin istiyorum haliyle. çok yönlü olsun yetenekleri olsun iyi eğitimler alsın istiyorum. Komşuların çocukları haftasonu kurslara gidiyor müzik kursu resim kursu bale gibi kurslar bende kızımı bunlara göndermek istiyorum ama istemiyo geçen gün onu resim kursuna yazdırdım cumartesi sabahı evde kıyamet koptu ağlayıp kendini yerden yere attı gitmemek için üstelik eşimde ona destek çıktı istemiyosa ne gönderiyorsun yeni icatlar çıkarma başıma diye beni azarladı. Eşim aşçı kızımın tek ilgisi babasıyla mutfakta kek pasta yapmak bide eli yatkın aynı babası. o kadar sinirleniyorumki buna. özel bir yeteneği olsun istiyorum yemeği pastayı herkes yapar eşimden yüz buluyor ben çok isterdim zamanında beni böyle kurslara yollasınlar birşeyler öğreneyim ne bilim bi müzik aleti çalayım falan ama bizim zamanımızda imkanlar kısıtlydı şimdiki çocukların bütün imkanları var ama istek yok ben onu zorla o kursa gönderme taraftarıyım. yarın bi gün bana teşekkür eder belki. ne dersiniz buna"

Merhaba sevgili dertli dostum. Anlaşılan evde biraz gerginlik oluşmuş ve tatsız bir tartışma yaşanmış. Elbette anneler çocukları için en iyisini isterler. Çocukların çok yönlü olması güzeldir. Bir müzik aleti çalması, sanatın herhangi bir alanına yatkınlığı onun gelişimine fayda edecektir. Ancak bu yatkınlık çocukta zaten varsa, onu göndereceğin kurslardan fayda sağlayabilir. Eğer istemiyorsa, zorla güzellik olmaz dertli dostum.

Ebeveynlerin en büyük hatası nedir bilir misin? Kendi çocukluklarında gerçekleştiremediklerini, çocuklarının yaşamlarında hayata geçirmeye çalışmaktır. Kendin söylemişsin, keşke beni de çocukken bu kurslara gönderen olsaydı diye. Ama imkanlar el vermemiş ve gidememişsin. Bu senin içinde bir uhde olarak kalmış. Şimdi de bunu kızının yaşamında gerçekleştirmek,seni mutlu edecek gibi geliyor sana. Peki kızının resim kursuna gitmek isteyeceğini ve bundan keyif alacağını nereden çıkardın? Nitekim kıyametleri kopartmış ve kursa gitmek istememiş. Konuya eşin de dahil olunca, olay çığırından çıkmış.

Sevgili dertli dostum, şunu unutma; her insan farklı ilgi alanlarına ve yeteneklere sahiptir. Herkesin müziğe, resme, dansa karşı bir yeteneğinin ve ilgisinin olması beklenemez. Üstelik kızının henüz 8 yaşında olduğundan bahsetmişsin. Bu, çok erken bir dönem. Bu dönemlerde senin yapman gereken şey, onun yeteneklerini ve ilgi alanlarını keşfetmeye çalışmak olmalı. Aksi halde bazı şeyleri ona dayatarak bir sonuç elde etmen mümkün değil.

Babasıyla pasta yapmaktan mutlu olduğunu söylemişsin. Aslında bu, öyle senin küçümsediğin gibi bir şey değil. Senin söylediğinin tam aksine, herkes yemek ve pasta yapmayı beceremez. Bunun için öncelikle konuya bir yatkınlık ve ilgi gerekir. Kızının da buna elinin yatkın olduğunu söylemişsin zaten. Şimdilik bırak bakalım kızın babasıyla hafta sonları pasta yapmaya devam etsin. Belki ileride bu alanda bir eğitim alır ve ünlü bir şef bile olabilir. Gastronomi alanı günümüzün en geçerli mesleklerinden biri. Bu alanda çalışan kimseler, hiç de öyle küçümsenecek işler yapmıyorlar, bilgin olsun. Tabii bu konuyla ilgilenmesinde babasının mesleği olması, evde bu işlerin sürekli yapılması da var. Eğer bu ilgisi ilerleyen zamanlarda da devam ederse, kızın kendisine bir yol çizmiş olabilir. Bence hiç sinirlenmene gerek yok, bu da gayet özel bir yetenek gibi geldi bana.

Mesajında komşuların çocuklarının gittiği kursları anlatmışsın. Bunun üzerinde de durmak istiyorum. Ebeveynlerin yaptığı en kötü hatalardan biri de çocuklarını, başkalarının çocuklarıyla karşılaştırmaktır. Komşunun kızı veya oğlu hafta sonları kursa gidiyor diye, seninki de gitmek zorunda değil dertli dostum. Tüm çocuklar özeldir. Ve hepsi aynı yeteneklere sahip olacak diye bir kural yoktur. Bir de şunu düşün, bu çocukların yaşamları zaten bir süre sonra sınavlara odaklı olarak yaşanmaya başlayacak. Liselere giriş sınavları, üniversiteye giriş sınavları derken zaten oldukça yoğun bir öğrencilik hayatları olacak. Bari şu zamanlarda biraz rahat edip çocukluklarını yaşasalar olmaz mı? Hafta sonları anne ve babalarıyla keyifli zaman geçirseler, oyunlar oynasalar güzel olmaz mı onlar için?

Seni elbette anlıyorum. Ama kızını o istemeden göndereceğin bir resim kursu, ona yaşamı boyunca resim sanatından nefret ettirecektir. Benim fikrimi sorarsan, kesinlikle onu zorla kursa gönderme. Bu işler inatla değil, sevgiyle olur. Aksi halde hem kızınla hem de eşinle daha büyük tartışmalar içine girmen kaçınılmaz olabilir.

Sevgili dertli dostum, benim sana önerilerim şimdilik bu kadar. Okuyucularımız da sana yorumlardan kendi tavsiyelerini sunabilirler. Şimdilik hoşçakalın ve kendinize iyi bakın.

Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Google+ – Instagram