"dert anaları bende derdimi sizinle paylaşmak istedim. adımı gizlerseniz sevinirim. 20 yıllık bir ilişkim vardı ilişkim diyorum çünkü hiç evlenmedik beraber yaşadık. bu kişi 20 yıl boyunca beni ailemden çevremden arkadaşlarımdan uzaklaştırdı onun izni olmadan annemle kardeşlerimle bile konuşamıyordum. ilk yıllarda beni seviyor kolluyor diye düşünüyordum çok büyük bir boşluktaydım sonra  aileme birebir küfürler etmeye tehdit etmeye başladı bana karşı da şiddet gösteriyordu zaten kardeşlerim onu suçladığında can havliyle de onu savunuyordum onun şiddet uygulamasının sebebi ben olduğumu düşünüyordum ben onu bu hale soktum sanıyordum. geçen sene bu kişiden ayrılmaya karar verdim ve baya sıkıntılı bir şekilde o evden çıktım kardeşim ve polisler eşliğinde. çıkar çıkmaz o evden uzaklaştırma çıkarttık 15 günlük uzaklaştırma veriyorlarmış daha uzun bir süre için mahkemeye gitmem gerekiyormuş. şikayetçi de olacaktım ama ifademi alan polisin yanlış yönlendirmesi ve o anın şokuyla bende şikayetçi olmadım. neredeyse 1 sene oldu o evden kurtulalı ailemle birlikteyim ama bu adam bizi aramaya devam ediyor bütün ailem onun numaralarını engelledik bu sefer ise farklı numaralardan arayıp bir kadına aratıyor çok huzursuzum nerede yaşadığımı bilmiyor ama rahatsızlık veriyor onun da tanıdığı arkadaşlarımla bağlantımı kestim yerimi öğrenmesin diye ama bu telefonlar konusunda çok tedirginim mahkeme salonlarına gitmeden polise başvurmadan kendi çapımda nasıl kurtulurum bundan tamamen? belki birini bulur da peşimi bırakır dedim ama yok arada bir aramaya çalışıyor yada birilerine aratıyor. ne yapabilirim?"


  Merhaba sevgili dertli dostum. Başlarken hemen ifade edeyim ki, elbette adını gizleyeceğiz. Bu platformda dert sahiplerinin dertlerine çözüm ararken onların gizli kalması birinci kuralımızdır. Bu açıdan gönlün rahat olsun. 

  Bu yaşadıklarına gerçekten üzüldüğümü belirterek başlamak istiyorum. Öncelikle sana büyük geçmiş olsun diyelim. Ama aynı zamanda bu ilişkiyi bitirip, bu adamdan kurtulma kararı verdiğin, verebildiğin ve bunu uyguladığın için de seni tebrik etmek istiyorum. Çünkü bu tür durumlarda, böyle ciddi kararları vermek ve bunu uygulamaya koymak hayli zordur. Anlattığın gibi hallerde, zorba bir erkek tarafından sindirilen, şiddete maruz kalan kadınlar maalesef senin gibi önemli bir kararı verip, uygulamakta zorlanır, korkar. Sen bu aşamayı geçebilmiş isen, bundan sonra sana ilk tavsiyem kesinlikle tavrını koruman, bu adamın karşısında dik durman olacaktır. Çünkü zaten asıl zor olan kısmı atlatmışsın. Şimdi bakalım bundan sonra neler yapabileceğine...




  Sevgili dertli dostum, olayların geliştiği günlerde bu adamdan şikayetçi olmamışsın. Belki korkmuşsun ve dediğin gibi yanlış yönlendirmenin de etkisi olmuş olabilir. Keşke şikayetçi olsaydın o zaman, bugün bu adam seni hala uzaktan da olsa taciz etmeye devam edemezdi. Polisleri, mahkemeyi karıştırmadan nasıl kurtulacağını soruyorsun fakat gerekirse polisi bu olaya karıştırmaktan, sakın ola hiç çekinme derim. Çünkü böyle adamların kanunlar nazarında cezalarını çekmeleri şart. Bugün sen onunla yolunu ayırdın ama bir süre sonra başka bir kadına aynı şeyleri yapmayacağından emin olmamız mümkün değil. Sen ondan şikayetçi olmadığın için, senin hayatının 20 yılını çalan, sana yaşamı zindan eden şahıs, şimdi elini kolunu sallaya sallaya ortalıkta dolaşıyor. Ve üstelik hala yüzsüzce seni telefonla taciz etmeye devam ediyor. Bu sebeple eğer olayların boyutu ağırlaşırsa, lütfen polise başvurmaktan çekinme. 

  Sevgili dostum, mesajından anladığım kadarıyla şu anda bu adamla yaşadığın yerden daha farklı bir yerde yaşıyorsun. Nerede yaşadığını bilmediğinden söz etmişsin. Bu senin için ciddi bir avantaj aslında. Lütfen yerin gizli kalmaya devam etsin. Hani olur da bu adam seni eski tanıdıklara falan aratır, yerini öğrenmeye çalışır diye ortak arkadaşlarınızla bağlantını kesmen çok akıllıca olmuş. Sakın böyle oyunlara kanma dostum.

  Yerini bilmiyor ise, bu adamın yapmaya çalıştığı şey yalnızca kuru gürültüden ibaret. Yani son bir kez şansını deniyor olsa gerek. Acaba seni bir kez daha kandırabilir mi diye. Senin eskisi kadar savunmasız olduğunu, ondan korkmaya devam ettiğini sanıyor çünkü. 




   Sen şimdilik bilmediğin, yabancı numaraları açma. Ve şüpheli bulduğun numaraları da telefonundan engelle gitsin. Bu aşamada sinirlerinin onunla yeniden muhatap olmayı kaldırabileceğini hiç sanmıyorum. Zaten telefonu açarsan, onunla konuşursan muhakkak sana "Son bir kez görüşmek istiyorum" diyecektir. Sen de belki yaşanmış bunca yılın hatırı var diye düşünüp, son kez onunla görüşmeye gitmek isteyebilirsin o anki ruh halinle. Onunla görüşmeye gitmek de senin için ağır sonuçlara yol açabilir. Sakın böyle şeylere kanma dertli dostum. Sen ondan tamamen uzakta kal. Güvende olman için şimdilik bu yeterli. Fakat aileni aradığı veya birilerine arattığı zaman ailenin buradaki tavrı çok önemli. Zira bu aşamada konuyu çözecek olanlar sen değil de ailen bence...  

   Aile bireylerinden herhangi birisi arandığı zaman, kesinlikle bu adama "sert ve net" bir üslup takınmalı. Yabancı numaralardan gelen çağrıları cevaplamaktan korkmasın ailen. Açsın telefonu. Senin bir daha asla onunla görüşmeyeceğini, zaten ailen olarak buna sıcak bakmadıklarını söylesinler. Bununla birlikte eğer bir kez daha bu şekilde rahatsız ederse, savcılığa hakkında suç duyurusunda bulunacaklarını söylesinler. 
 Karşısında böyle bir tavır görürse, eminim kendisini geri çekecektir. Çünkü bugüne kadar o seni yalnız, savunmasız biliyordu. Onunla birlikte olduğun zaman zarfında seni ailenden uzak tutmaya çalışmasının sebebi de buydu. Ama artık yalnız değilsin, yanında ailen var. Bu durumu kesinlikle bilmeli bu adam. 




  Tabii tacizler devam ederse, gerçekten savcılığa bu durumu bildirmekten de geri kalmayın lütfen. Çünkü böyle adamlar, kanunlar karşısında zoru gördüklerinde zayıftırlar. Aslında onlar zaten zayıftır. Etrafa, kendisinden daha zayıf gördükleri insanlara şiddet ve dehşet saçmalarının sebebi, kendilerini olduklarından daha farklı, güçlü göstermektir. Hani bir söz vardır, "Zalimler korkak olur" derler. İşte bu söz çok doğrudur. Bir kere polisler gidip onu evinden alsınlar bakalım "Hakkında şikayet var" diyerek... Bakalım o zaman ne yapacak? Böyle bir olay yaşadığında bir daha seni veya ailenden herhangi birini aramaya cesaret edeceğini hiç sanmıyorum. 

 Sevgili dertli dostum, emin ol bu ilişkiyi bitirerek doğru kararı vermişsin. Sana bundan sonraki yaşamında huzur ve mutluluk diliyorum. Bundan sonraki gelişmeleri bize yazarsan gerçekten seviniriz. Kendine çok iyi bak. Okuyucularımızın bu konuda önerileri varsa yorumlardan sana bunları belirtecektir. Şimdilik hoşçakalın dostlar. Gerekmedikçe şu sıralar evden çıkmayalım ve #evdekal  uyarısına kulak verelim. Sevgiler... 

Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Instagram

"https://www.dertlidostum.com/2019/05/genclik-basmda-duman.html bu itirfta 
bulunmuştum geçen yılın mayıs ayında. Orada da söylediğim gibi adımı ve e 
-postamı maalesef yine sallıyorum aksi halde yazamıyorum. O kızı hala 
unutamadım. Bir türlü çıkmıyor aklımdan 2.5 yılı geçti ama hala aklımda o 
var. Hala da söyleyemedim ve söyleyemiyorum. Bir türlü unutamıyorum. Tam 
unuttum diyorum yeniden aklıma gelip gecelerimi zehir ediyor. Ne yaparsam 
olmuyor. Bir türlü çıkmıyor aklımdan. Bir yandan her gün görüp, konuşup ona 
da haksızlık yaptığımı düşünüyor, bir yandan vazgeçmeye çalışıyor, bir 
yandan ise hiç bir şey yapmadan kendimi yiyip bitiyorum.  Sevmek zor işmiş 
be..."


  Merhaba sevgili dertli dostum. Neredeyse bir yıl olmuş senin dert sorunu yayınlayalı. Biz Aso'cuğumla dertli dostlarımızdan tekrar haber almayı çok severiz. Amma velakin, aradan uzun zaman geçmesine rağmen seni hala böyle dertli görmek bizi çok üzdü. Anlaşılan gençlik hala senin başında duman ve konu ağır bir aşk yangınına dönüşmüş vaziyette. Bakalım bu kez sana neler tavsiye edebiliriz. Okuyucularımızla birlikte bu umutsuz aşkına tekrar bir çözüm aramaya çalışalım... 
 Bu arada, senin durumun söz konusu olunca, aklıma "Gençlik Başımda Duman" şarkısı gelmişti geçen seferki yayında. Başlarken bu hoş şarkıyı bir dinleyelim mi hep birlikte, ne dersin?😊




  İnsanın dünya yüzündeki varlığının başlangıcından bu yana aşk, aslında onu en çok üzen, yoran duygu değil mi? Aşk için neler neler yazıldı, söylendi... Koskoca sanat tarihini incelersek aşk, sanatın en büyük ilham kaynağı... Ama bence aşkın en güzel tanımını ünlü halk ozanımız, Aşık Veysel yapmış. Demiş ki, "Seversin, kavuşamazsın aşk olur." Aslına bakarsan bu söz, senin şu andaki durumunu da özetliyor. 

  Sevgili dertli dostum, bir önceki dert sorunu cevaplarken de bu duygunun temelinde kızın ulaşılmaz olmasının yattığını belirtmişiz. Yani tıpkı Aşık Veysel'in sözündeki gibi, ona kavuşamadın ve aşk oldu... Anladığım kadarıyla da durum hala umutsuz. Yani bu kızın ilişkisi hala devam ediyor. Ve sen onunla bu konuyu bu yüzden konuşamıyorsun. Mesajında detaylara çok fazla değinmemişsin. Fakat, bir önceki mesajından yola çıkarak ben böyle anlıyorum. Umarım doğru anlıyorumdur. Yanlışım varsa, bize bir mesaj daha gönderip, konuya açıklık kazandırabilirsin istersen. 


  Şimdi, eğer kızın ilişkisi devam ediyorsa, onunla konuyu konuşmaman zaten yapılacak en mantıklı şey. Bu durumda kızcağız madem seni arkadaşı olarak görüyor, senden duyacağı bir aşk itirafı hiç hoş olmaz diye düşünüyorum. Fakat bir de şuna değinmeden geçemeyeceğim. İnsanlar, karşısındaki kimsenin bakışlarından, davranışlarından duygularını tahlil edebilir. Bu çok zor değil. Sen her ne kadar bunu belli etmemeye çalışsan da gözler yalan söylemez dostum. Acaba diyorum ki, bu kız senin ona karşı olan ilginden zaten haberdar mı? Haberdar olup, seni o gözle görmediğinden ve zaten bir ilişkisi olduğundan bu durumu sana dostça davranarak kapatmaya çalışıyor olabilir belki... Yani sen bu duyguları elinde olmayarak sürdürdükçe onu da üzüyor olabilir misin acaba?




   Dostum, kızın ilişkisine de değinmek istiyorum. Bu ilişki halen devam ediyor ve kaldı ki daha geçen yıl, dört yıllık bir ilişki olduğunu söylemiştin bunun. Ee aradan bir yıl daha geçti. Hala ilişki devam ediyorsa, buna yapılacak bir şey gerçekten yok gibi görünüyor. Niyetim moralini bozmak değil elbet. Ancak gerçekler de gün gibi ortada dostum. O zaman da sana söylediğim gibi, bu sevdadan vazgeçmekten başka hiçbir alternatif yok gibi görünüyor.  


  Vazgeçeceğiz ama nasıl? Kolaysa sen yap dediğini hissettim sanki. 😊 Kolay değil tabii ama önce can, sonra canan be dostum. Yani geceleri uykularından olacak kadar seni rahatsız ediyorsa bu durum, bundan kesinlikle kurtulman gerek. Tabii bu kadar derin ve güçlü hissedilen aşklar aslında insanın yaşamında önemlidir. Aradan yıllar da geçse, geriye dönüp baktığında, bu kızı hatırladığında kalbinde tatlı bir sızı olacaktır. Ama şu anda bu sızı tatlı olmaktan öte, gecelerini heba edecek kadar kötüyse, inan gençliğinin en güzel günlerini bu şekilde üzülerek geçirdiğine ileride üzüleceksin benden söylemesi. 
  İnsan böyle hallerde kendi kendinin doktoru olmalı. Kendine telkinlerde bulunmalıdır. Ruhunu o aşk acısına teslim etmemen için kendi kendine harekete geçmen gerektiğini düşünüyorum. Aklına onunla ilgili düşünceler geldiğinde, o düşünceleri hemen dağıtmaya çalış. Hemen o saniyede bir şeylerle oyalanmaya yoluna başvur. Aksi halde kendini kötü hissetmekten öteye geçemeyeceksin hiçbir zaman.  

  Bu arada sana daha önceki mesajında bazı tavsiyeler vermişiz. Arkadaş çevreni değiştirmek, uzak kalmaya çalışmak gibi... Bunları uygulamayı denedin mi? Eğer hala her an onun yakınındaysan, zaten bu duygun sürekli olarak tetikleniyordur. Yine ben sana ondan uzak kalman gerektiğini hatırlatmak istiyorum. 




  Bir de mesajlarını gönderme zamanlarından hareketle, yani geçen yıl Mayıs ayı, bu yıl da baharın başlangıcı sayılacak günler, sana bahar mı yaramıyor acaba dostum. 😊 Malum baharın güzelliği aşkı körükler. Ama bir de şöyle düşünsen, doğa bile her baharda kendini yeniliyor. Bence insan da yenilenmeli. Bu güzel bahar günlerinde sana doğa yürüyüşlerini tavsiye ediyorum. Hatta sen şimdi doğada tek başına kalırsan, yine düşüncelere dalabilirsin. Bu nedenle yanına sana o kızı hatırlatacak çevreden olmayan birilerini al. Sık sık yürüyüşe çık. Yürürken de doğanın sesini dinle dostum. O ses sana hayatın devam ettiğini, her şeyin nasıl da yeniden yeşerip, canlanabileceğini anlatacak. En azından bu sayede aklını dağıtıp, biraz da yorulup, geceleri rahat bir uyku çekersin diye umut etmekteyim. 


  Bir de sana bir şey söyleyeyim mi? En iyi aşk romanları, böyle derin aşklardan çıkmıştır dertli dostum. Önceki mesajında bloğunun olduğunu söylemiştin. Şu sıra birçok blogger arkadaş blog yazmayı bıraktı. Ama umarım sen de bırakmamışsındır. Bıraktıysan da acilen yeniden başla. Blog yazabildiğine göre yazma yeteneğin var. Bence hemen bir kurgu hikaye kaleme almalısın bu duyguların hakkında. Bloğunda yayınlar mısın bilmem ama ister yayınla istersen ileride kitap olarak bastır. Fakat bu hissettiklerinin sana güzel bir eser yazdıracağı kanaatindeyim. Bunu yaparken de başka bir şeylerle meşgul olur, aklını dağıtırsın. Hem de ortaya güzel bir şeyler çıktığını görünce eminim ki keyfin yerine gelir. 




  Bu arada sen bize tekrar mesaj yollayınca, ben daha önceki paylaşımı detaylıca inceledim. Sen neler demişsin, biz sana ne tavsiye etmişiz diye. Tabii bunu yaparken yorumları da inceledim. Blogger dostlarımız sana yorumlarda bazı öneriler sunmuş. Bu yorumların içinde bir yorum vardı ki, Sevgili Yusuf Bey sana " Hiçbir zaman unutamazsın. Bir yerlerde kalır. Orhan Gencebay'dan İlk Göz Ağrım'ı dinle." tavsiyesinde bulunmuş. 😉 Tabii diğer dostlarımız da bazı şarkılar tavsiye etmiş, yorumlarda bulunmuş. Onlara da teşekkürlerimizi sunarız. Fakat dertli dostum seni en iyi Yusuf Bey anlamış diye düşündüm. Diğer dostlarımızla birlikte biz dert anaları senin kısa zamanda bu duygudan kurtulacağını umut etmiş ve çözümler sunmuşuz. Ama Yusuf Bey, "Hiçbir zaman unutamazsın" diyerek aslında bu tür aşkların insan ruhunda yarattığı etkiyi açıklamış. Kendisine teşekkürlerimizi ileterek, Yusuf Bey'in tavsiyesine uyuyoruz şimdi. Sana Orhan Gencebay'dan İlk Göz Ağrım şarkısını armağan ediyoruz. 





    Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Instagram

      Merhaba sevgili dertli dostum. Adsız yorum bırakman önemli değil. Aslında dert sorularını genelde iletişim kutusundan alıyoruz. Fakat bazen senin gibi mail adresini paylaşmak istemeyen okuyucularımız, yorumlardan bize sorularını iletebiliyorlar. Biz de zaten bu sebeple adsız yorum kısmını açık bırakıyoruz ki sorusu olan varsa, rahatça bize ulaşsın diye... 

     Sana hashimato hastalığı ile nasıl başa çıktığımı doktorumun bana verdiği tavsiyeler doğrultusunda anlatayım. Ancak bunun öncesinde bilmeyen okuyucularımız için hashimato hastalığı nedir sorusunun bir cevabını verelim. 

   Hashimato Hastalığı Nedir?

   Efendim bu ilginç isimli hastalık, bir tiroit sorunu. İsmini ise bu hastalığı keşfeden Japon doktor, Hakaru Hashimato'dan alıyor. Bu hastalık, vücudun bağışıklık sisteminin tiroit bezi ile verdiği savaştan kaynaklanıyor. Vücudun bağışıklık sistemi, tiroit bezinin salgıladığı hormonları bir tehdit olarak algılıyor. Ve tiroit bezini yıkmaya, yok etmeye çalışıyor. Bunun sonucunda tiroit bezi fonksiyonlarını yitirmeye, tiroit hormonu üretememeye başlıyor. Vücutta yeterli miktarda tiroit hormonu üretilmemesi, birçok soruna sebebiyet veriyor. 




   Bu hastalıkta tiroit bezi yoğun şekilde iltihap üretebiliyor. Bu iltihap başta kalp çarpıntısı olmak üzere çeşitli sorunlara neden oluyor. Üstelik iltihabın kesin bir tedavisi yok. Yani antibiyotikler falan fayda etmiyor bu tür iltihaba. Benim doktorum bu iltihabı açıklarken romatizma benzetmesinde bulunmuştu. Hani nasıl romatizmada eklemlerde kronik bir iltihap oluşuyor ve iyileşmiyor, tiroit iltihabını da buna benzetebilirsin demişti. 

   Bu arada o çarpıntılar daha önce de söylediğim gibi bende de var. Hatta geçenlerde rekor kırıp dakikada 120 kalp çarpıntısına ulaşınca, sanırım işim bitti buraya kadar. Ruhlar alemine intikal etmeden önce Aso'cuğumu arayıp bir helallik isteyeyim diye düşünmüştüm. 😆 Arada böyle aksiyonlar yaşıyorum yani. Doktorum bunu dengelemek için bana bir ilaç reçete etti. İnsanlar dışarı çıkarken çantalarına makyaj malzemesi, ıslak mendil falan koyar. Ben ilk iş o ilacı kontrol ediyorum yanımda mı acaba diye. 😆 Yani sözün özü dertli dostum bu hastalıkla yaşamayı ve kontrol altına almayı başaracağız. Bunun başka yolu yok.... 

  Hashimato Hastalığının Belirtileri


   Şimdi hazır sen sorunu sormuşken, bilmeyenler için bir de hashimato hastalığının belirtilerine değinelim. Çünkü sanıldığından çok daha yaygın bu sorun. Belki birilerine yardımcı olabiliriz böylelikle. Bu şikayetleri yoğun şekilde yaşayanlar varsa, ne olur ne olmaz bir iç hastalıkları uzmanına gidip, bir kan testi yaptırın efendim. Temkinli olmaktan zarar gelmez.

- Kilo almak
- Saç dökülmesi
- Kabızlık
- Yüksek kolesterol
- Adet düzeninde sorunlar
- Depresyon hali
- Unutkanlık
- Kas ağrıları
- Halsizlik gibi problemler ile kendisini gösteriyor. Üstelik yapılan araştırmalar, bu hastalığın özellikle kadınlarda ortaya çıktığını kanıtlamış durumda. 


  Hashimato hastalığının nedeni tam olarak bilinmiyor. Doktorunun da belirttiği üzere bu, kronik bir hastalık. Yani tamamen iyileşmesi mümkün değil. Fakat buna rağmen bazı yöntemler ile kontrol altına alınması söz konusu. Sağlıklı beslenme, düzenli bir yaşam tarzı ile tiroit  fonksiyonlarının desteklenmesi zor değil.  




    Bu hastalıkta öncelikle doktorunun sana reçete ettiği tiroit hormon ilaçlarını hiç aksatmadan alman gerek. Bu ilacın dozu, doktor tarafından belirlenir. Ve her gün mutlaka o dozdaki ilacı alman şart. Benim doktorum ilacı sabah aç karnına almamı öneriyor. İlacı aldıktan sonra yaklaşık bir yarım saat kadar hiçbir şey yeyip içmemem tavsiye edildi. Çünkü tiroit hormonu ilaçları, birçok madde ile etkileşime geçerek, etkisini yitirebiliyor. Bu konuyu sen de doktoruna danışabilirsin istersen. 


 Hashimato Hastalığında Beslenme


   Gelelim beslenme konusuna. Doktorun sana eski beslenme alışkanlıklarının kesinlikle değişmesi gerektiğini söylemiş. Benim doktorum da aynısını söyledi. Zaten bu hastalıkta yapılması gereken en doğru hamle de bu. Bu konuda doktorlar hemfikir olmuş durumda. Öncelikle neleri kesinlikle yemememiz ve içmememiz gerekiyor bunlardan bahsedelim.

 Hashimato Hastalığına İyi Gelmeyen Yiyecek ve İçecekler

  Zaten şeker ve unlu gıdaları kendin söylemişsin. Bunlar değil yalnızca hashimato hastaları, herkese zarar veriyor. Ve sanırım üzerinde tartışmaya lüzum yok. Bütün tıp camiası bunlar için birleşmiş durumdalar. Bunların dışında,

- Asitli ve şekerli içecekler

   Asit ve yoğun şeker içeren içecekleri tercih etmemeliyiz. Ama hemen şunu da söyleyeyim, efendim cola içmedim yerine fanta içeyim. Yok meyve suyu faydalı, bir kutucuk meyve suyu içeyim falan kesinlikle yok. Meyve suyu içeceksen, evde sıktığın ve şeker eklemediğin meyve sularını içmelisin. Kutuya veya şişeye girmiş, fabrikada üretilmiş hiçbir içecek kullanmıyorum ben. Zira hepsi yasak şekerim. 😆 
 Eee ne içeceğiz? Evde taze ve kuru meyvelerden kaynatarak hazırladığın şekersiz kompostolar, ayran, evde mayaladığın kefir içebilirsin mesela. Şekersiz çay, bitki çayları da sana bir alternatif olsun. Tabii bitki çayı dedim ama hangi bitkilerin çayını içebileceğini doktoruna danışman gerek. Çünkü her bitki tiroit sorununa iyi gelmeyebilir. 

- Hazır kahveler. 

  Bundan kastım granül halde olanlar, suda eriyen içeriğinde bir ton kahve kreması ve şeker olanlardan. 😊 Bunun yerine Türk kahvesi ve filtre kahve içmen makul bir seçim. Tabii şekersiz olmasını da söylememe lüzum yok değil mi. 😉




- Cips, kraker, gofret, bisküvi vs... Bunları kesinlikle bırakmalısın. Canın akşamları dizi izlerken bir şeyler mi yemek istiyor ? Ceviz, fındık, badem, fıstık gibi şeyleri yiyebilirsin. Ama bunları kabuklu  haliyle satın almak ve evde kendimiz kırarak, kavurmadan tüketmek en faydalısı. Canan Karatay hocamız da böyle söylüyor. 😉


   Sevgili dertli dostum, bunların dışında bazı sağlıklı olarak gördüğümüz sebzeler de bu hastalığa iyi gelmiyor. Örneğin,

-Lahana
- Brokoli
-Turp
- Sarımsak gibi yiyecekler hashimato hastalığında çok yoğun tüketilmemeli. Ben bu sebzeleri hiç mi yemiyorum? Hayır, ara ara yiyorum. Ama abartacak şekilde değil. En azından benim doktorum böyle söyledi. Bu konu hakkında yine doktoruna danışmanı tavsiye ederim sana. 


 Hashimato Hastalığına İyi Gelen Yiyecekler


  Şimdi gelelim iyi gelen yiyeceklere. Benim doktorum selenyum ve omega 3 maddelerinin tiroiti desteklediğinden bahsetti bana. Hatta selenyum ve omega 3 takviyesi içeren ilaçlar da verdi. Fakat bundan daha önemlisi selenyum ve omega 3 zengini besinleri almamı önerdi. Buna göre, 

 - Haftada birer kez balık, tavuk ve hindi eti
- Yukarıda da belirttiğim gibi kabuklu kuruyemişler
- Yumurta, ama organik olanından
- Tahıllar özellikle mercimek bu konuda tavsiye ediliyor. 




   Sevgili dertli dostum, benim uyguladığım hashimato hastalığı diyeti böyle. Mesajında depresyona girdiğini söylemişsin. Bu depresyonun sebebi eski beslenme alışkanlıklarını bırakmak değil aslında bizzat hashimato hastalığının kendisi. Çünkü ağır bir depresif ruh hali yaratıyor bu mel'un hastalık. Kendimden biliyorum. 

  Biraz gayret ettiğin zaman aslında eskiden ne kadar da kötü beslendiğini kendi gözlerinle göreceksin. Ve bu beslenme düzenini benimseyip, kendin için yeni bir sayfa açacaksın yaşamında. Elbette yılların alışkanlıklarını bir anda değiştirmek hiç kolay değil. Ama buna yavaş yavaş alışacağına inanıyorum. Yeter ki sağlıklı olabilelim. Gerisi gerçekten önemli değil dertli dostum. Sana geçmiş olsun dileklerimi ileterek, yazımı sonlandırıyorum. Kendine çok iyi bak. Bu arada konu hakkında bilgisi olan, aynı dertten muzdarip dostlarımız yorumlardan bize kendi uyguladıkları yöntemleri sunabilirler. Şimdilik hoşçakalın. 

 Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Instagram

  "Merhaba dert anası. Benimde bir derdim var. Oğlum hiç ders çalışmıyor. Bu sene ortaokulu bitirecek. Arkadaşları iyi bir lise kazanma amacıyla harıl harıl ders çalışıyor sınava girecekler diye. Bizimkinin umurunda değil. Durmadan top oynasın dışarda, bilgisayardan o saçma sapan oyunları oynasın eline bir test alıp çözdüğünü göremedim daha. Ben çalış deyince mırın kırın ediyor. Konuşmaya çalıştım ama kar etmedi. Meslek lisesine gitmek istiyor. Yiyecek içecek bölümü galiba aşçı olunuyormuş oradan. Lise bitince 2 yıllık gastronomi bölümü okunuyormuş. Tamam aşçılık güzel meslek ama ben daha iyi bir şeyler yapsın istiyorum. Bu çocuk nasıl ders çalışabilir sizce. Onu nasıl ikna etmeliyim. Banada bir fikir verirseniz sevinirim. Şimdiden teşekkür ederim. "



   Merhaba sevgili dertli dostum. Yine bir dertli annemizi ağırlıyoruz bugün. Demek ders çalışmıyor senin yaramaz. Ne kadar da tanıdık bir manzara aslında. Biliyor musun, şu anda bu yazıyı okuyan kimbilir kaç dertli anne seninle aynı dertten muzdariptir. Aslında bu soruyu sorarak, aynı zamanda önemli bir noktaya dikkat çektin. Belki bugün önereceğimiz çözümlerle seninle birlikte birçok dertli annenin de sorununa çare olmayı başarırız. Şimdi hep birlikte ders çalışmayan çocuğa nasıl davranmalı sorusuna yanıtlar arayalım. 




   Bu konuda sana yardımcı olabilmek için çok kabul görmüş bir yöntemi önereceğim. Öncelikle oğlunla bir anlaşma yapmalısın. Ama bunu onunla inatlaşarak, tartışarak değil güzellikle yap. Mesela okuldan geldiği bir zamanda, onun en sevdiği yemekleri hazırla. Güzel bir sofra kur. Sonra oğlunla birlikte sohbet ederek bir yemek yiyin. Ona niyetinin kendisini üzmek, sıkmak olmadığını belirterek başla. Onun için güzel şeyler istediğini ifade et. Fakat bunu yapmanın tek yolunun günlük düzenli çalışmadan geçtiğini söyle. 

  O esnada elbette sana ders çalışmaktan çok sıkıldığını söyleyecektir. Sen de ona, her gün en fazla ne kadar süre ders çalışabileceğini sor. Sana bir limit söyleyecektir. Örneğin, diyelim ki 1 saat dedi. Sen ondan 1 saat çalışmasını istemediğini söyle. Sadece yarım saatin yeterli olabileceğini belirt. Burada maksat, öncelikle her gün düzenli şekilde çalışma alışkanlığını kazanmak olmalı. 

 Kendisiyle her gün yarım saat ders çalışmak üzere anlaş. Fakat bu sürenin hiçbir alternatifi olmasın. Her gün okuldan geldikten sonra yarım saat çalışsın oğlun. Bu sürenin sonunda top oynayabileceğini, bilgisayar oyunlarına zaman ayırabileceğini bilsin. Hatta hafta içinde her gün aksatmadan yarım saatlik çalışmayı uyguladığı halde, haftasonu kendisini sevdiği bir yere götüreceğini söyle. Sinema olabilir, çocukların eğlenebileceği güzel yerler olabilir. Oğlun gerçekten çalışmak istemese bile, bu ödülleri kazanabilmek için eminim her gün düzenli şekilde çalışmaya başlayacaktır. 




 Fakat bu arada o yarım saatlik sürede gerçekten çalıştığına emin olmalısın. Yani odasına kapanıp, ders çalışıyorum diyerek oyun oynuyor olabilir. Veya alakasız şeylerle meşgul olup, seni kandırdığını zannedebilir. Yani demek istediğim bunun herhangi bir aldatmacası olmayacak. Bu şekilde bir çalışma alışkanlığı edinirse, sorumluluk bilinci oluşacaktır oğlunda. Sonrası da kendiliğinden gelecektir diye tahmin etmekteyim. 


 Bu arada oğlunun meslek lisesine gitmek istediğini belirtmişsin. Hem de yiyecek içecek hakkında bir bölüm okumak istiyormuş. Bu bana o kadar da kötü bir fikir gibi gelmedi aslında. Yiyecek içecek sektörü, dünyanın en geniş çalışma alanıdır. Ve insanların her zaman yiyeceğe ve içeceğe ihtiyacının olduğunu düşünürsek, aslında dünyanın en karlı alanıdır bu sektör. 

 Bu konuda bana sorarsan, sevinmen gerek. Çünkü oğlun en azından geleceği için bir düşünceye sahip. Günümüzde üniversite kapılarına geldiği halde geleceğe ait hiçbir hayali olmayan "Ne bölüm olursa olsun, yeter ki kazanayım" diyen birçok genç var.  Böyle düşünen gençler, hayallere sahip değiller. Unutma, insanların büyük bir çoğunluğu ileride mutlu olmadan çalıştıkları işlerde yaşamlarını geçiriyor. Oğlunun da böyle olmasını istemesin değil mi?




  Bu yönden bakarsak, oğlun kendisi için henüz ortaokul yıllarından bir plan yapmış. Bence onun bu kararını destekleyebilirsin. Üstelik kendin söylemişsin meslek lisesinin bu bölümünden mezun olanların üniversitede gastronomi okuduklarını. Yani aslında oğlunun daha şimdiden bir üniversite planı bile var diyebiliriz buna. Unutma ki herkes doktor, mühendis, mimar olmak zorunda değil. Dünyada diğer mesleklere de ihtiyaç var. Üstelik aşçılık, az önce de dediğim gibi iyi bir çalışma alanı. Bu nedenle oğlunun kararına karşı çıkmamanı öneriyorum sana dert anası olarak. 


 Bu yaşlarda çocukların fikirleri, hayalleri değişebilir. Belki ileride daha farklı bir mesleğe yönelim gösterebilir. Ama şimdilik onu bırakalım, kendi hayalinin peşinden gitsin. Belki böylesi kendisi için daha iyi olacaktır. Hem zorlamayla değil, kendi hayali için yarıştığını bilirse, belki ders çalışmaya da kendiliğinden başlayabilir. 


 Sevgili dertli dostum, benim sana verebileceğim tavsiyelerim bu yönde. Ayrıca bir pedagoji uzmanına da danışabilirsin. Uzmanlar elbette daha iyisini bilirler ve belki seni daha farklı yönlendirebilirler. Şimdilik hoşçakal dostum. Oğluna ve kendine çok iyi bak. Okuyucularımız sana yorumlardan bazı tavsiyelerde bulunabilirler. Yorumları da takip etmeyi unutma. Sevgiyle kalın. 


    Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Instagram

   "Selamlar dert anası. Ben ağır bir depresyon geçiriyorum ve 2 yıldır bu durumdayım. Psikolojik terapi aldım ilaç kullandım ama durumumda hiçbir değişim yok. Yaşama küstüm adeta hiçbirşey yapmak istemiyorum. Çocuklarım ve ailemle ilgilenemiyorum evde işleri zorla yapıyorum. Sürekli yatmak istiyorum. Aslında iki tane evladım ve bir eşim var. Ailemizde bir sorunumuz yok şükür. Bazen kendime bakıp, bu halde olmamam gerektiğini düşünüyorum. Bazı insanların hayatlarına bakıyorum ne zorluklar yaşıyorlar. Bende bunların hiçbiri yokken bu halde olmam anlamsız geliyor ama şu halimden kurtulamıyorum. Sizce ne yapmalıyım." 






 Merhaba sevgili dertli dostum. Burada bulunmadığımız zaman zarfında dert sorularımız gelmeye devam etti. Ve biz bunları cevaplamayı fazlasıyla geciktirdik. Öncelikle bu geç kalma için sizlerin affına sığınıyoruz. Şimdi dostum, sana geçmiş olsun dileklerimizi ileterek, sorununa bir çözüm aramaya başlayalım. 


  Anladığım kadarıyla hayli ağır bir depresyon geçiriyorsun. Ve bu tür ağır durumlarda yapılması gereken şey, konuyu uzmanına taşımak olmalıdır. Sen de zaten bunu yapıp terapilere gitmişsin. Ve hatta ilaç kullandığını da belirtmişsin. Ancak bunların hiçbir işe yaramadığını da ifade etmişsin. 




   Bana kalırsa sorununun daha detaylı incelenmesi gerekli. Çünkü tamamen psikolojik kökenli olarak kabul ettiğimiz depresyon, bazen vücuttaki bazı sorunların habercisi olabiliyor. Örneğin benim de bizzat yaşadığım tiroit problemleri, insanda ağır bir depresyon haline yol açabiliyor. Veya vücutta bazı hormonların eksikliği gibi sebepler depresyona sebep olabiliyor. Dolayısıyla bu durumu bence bir iç hastalıkları uzmanına giderek anlatmanda fayda var. Yapılacak birkaç basit kan tahlili, herhangi bir sorununun olup olmadığını ortaya koyacaktır. İnan, gerekli tedaviler yapıldıktan ve vücuttaki değerler normale döndükten sonra depresyon falan kalmıyor. Böyle bir sorunun varsa, hiç vakit kaybetmeden bunu öğrenmelisin. Tecrübeyle garanti edilmiştir. 😆


   Depresyonun sebebi, bazen yaşamda yolunda gitmeyen birtakım problemler olabilir. Örneğin ailevi sorunlar gibi sebepler bazen aşırı zorlayıcı olabilir. Mesajında belirttiğin üzere sende bunlar yok gibi. Ailene ve yaşamına bakıp, bu durumda olmaman gerektiğini düşünmen aslında çok güzel. Yani bu düşüncelerin, iyileşmek için bir adım atmaya hazır olduğunu gösteriyor. Eğer böyle olmazsan, seni hiçbir güç iyileştiremez dostum. Unutma, bu durumu aşmak için en iyi psikologlarla da görüşsen, hatta psikolojinin babası Sigmund Freud bile bizzat gelse, sen iyileşmek istemezsen kar etmez. İnsan bazen kendi kendisinin doktoru olmalıdır. Şimdi şu mel'un depresyonu tokatlamak için gel bakalım sana neler tavsiye edebiliriz. 😉 Hatta daha önceden seninle aynı dertten muzdarip olan bir dostumuza bu konuda bayağı iyi tavsiyeler vermişiz. Depresyon Havası başlıklı yazımıza bir göz at istersen. 😊





  Sevgili dertli dostum, ifadelerinden yola çıkarak biraz da senin çabalamaya ihtiyacın var sanki diye düşündüm. Sana dert anası tavsiyesi, içindeki ses sana yatıp uyumanı söylüyorsa ona diren. O sesin seni ele geçirmesine izin verme. Hayatının kontrolünü eline al. Depresyona teslim olursan 2 yıl değil 12 yıl da geçse, o uğursuz meret seni bırakmaz dostum. 😊 Biliyorum bu çok zor olacak ama yapmalısın. 


  Depresyon durumlarında bir uğraşının olması çok büyük fayda sağlar dostum. Elini oylayacak, kafanı dağıtacak birtakım hobiler edinebilirsin. Bir şeyler üretmeye başladığını gördüğün zaman gerçekten kendini daha iyi hissedersin. Mümkün olduğunca dışarı çıkmaya çalış. Arkadaşlarınla iletişim kurmayı dene. Çocuklarınla ve eşinle zaman geçirmeye çalış. Elbette şimdi bunların hiçbirini yapmak istemiyorsundur. Amma velakin, birazcık gayret edebilirsin. Bunları birkaç kez yaptıktan sonra dışarılarda bir yerlerde hayatın devam ettiğine gözlerine tanıklık edeceksin. Ve eminim bu kötü ruh halinden kurtulacaksın. 





  Bu arada terapilere devam etmeni de öneririm sana. Bunun yanında da kendini biraz toparlamaya çalışırsan, her şeyin yoluna gireceğini düşünüyorum. Sevgili dostum, dert anası olarak sana tavsiyelerimiz şimdilik bu kadar. Bizi gelişmelerden haberdar etmeyi unutma. Eğer okuyucularımızın da tavsiyeleri varsa, bunları sana yorumlardan aktaracaklardır. Yorumları da takip edebilirsin. Şimdilik hoşçakalın dostlar... 


  Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Instagram

  Şimdi gelelim kaynana derdine canımcım.
Evet ben annem konusunda şanslıyım ama illa ki bunda benim de etkim vardır. Sana da ufaktan kullandığım 'taktik'leri vereyim :)
 İlk olarak Kaynana demeyi bırakalım bence :)) Yani anne demeye dilin varmıyorsa, en azından Kayınvalide demeye gayret edelim. Oldum olası sevmem kaynana kelimesini...
Hani derler ya tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır. Heh, işte o atasözü gerçekten de doğru! (tabi bir yere kadar)
 Annemle ilk tanıştığımız zaman zaten her göze girmek isteyen gelin adayı gibi 'yalakalık' yaptım hahaha yalakalık biraz ağır oldu ama normalden daha fazla tatlı dilli olmaya gayret ettim.
Tabi bu samimiyeti ara sıra telefonla görüşürken devam ettirdim. 
Şimdi bunlar bir çoğumuzun yaptığı şeylerdir bir gelin adayı olarak asıl olay bundan sonra başlıyor, öncelikle ne yaptığımı ve sonra da tavsiyelerimi vermeye çalışacağım :) 

  İlk olarak eşimle evlenmeden önce ben bu 'kaynana, gelin' muhabbetini en ince detayına kadar konuştum. Ben başımda 'kaynana' istemem buna annem de dahil, iç içe olunca ne kadar iyi olsak da illa ki bir sıkıntı çıkar o yüzden ne anneni ne annemi istemiyorum yanımızda. 
Diğer nokta ise, eşime her ne olursa olsun ailemden birine kızmış da olsan kavga da etsem taraf tutup sakın laf söylemeye kalkma!!! Bugün ablamla, kardeşimle, annemle vs. tartışırım yarın barışırım sen kötü olursun ve Ben de senin ailene laf söylemem AMA benim ailemin direkt olarak sana laf vurmasına da izin vermem. Aynı şekilde de senin ailen de bana laf söyleyemez bunun ayarlamasını da kendince yaparsın. 

  Yani anladığım kadarıyla kayınvalidenle beraber yaşamıyorsun ama illa ki fırsattan istifade diyerek sana laf sokuyor... Hiç oralı olma sen yine annecim canım cicim demeye devam et ve geri kalan her şeyi eşine söyle o halletsin! 
 Eşine tane tane anlat senin onunla evlendiğini, annesiyle değil. Sen nasıl kendi ailenin sizin yuvanıza karıştırmıyorsan (ki umarım karışmıyorlardır. Noluuurrr sadece onun tarafı olsun...)  o da aynı şekilde kendi ailesini sizin yuvanızdan uzak tutmakla yükümlü olduğunu anlasın! 




 Şimdi gelelim Facebook konusuna o konunun çözümü o kadar basit ki çok rahat bir ooohhh çekeceksin :)
Hayır kayınvalideni engellemene gerek yok :)
Niye foti atmayı kesesin ki :) 
Akrabalar Facebook kullanmaya başladığından beri kullandığım yöntemi açıklayacağım sana hatta Facebook güncellendikçe benim yöntemim daha da kolaylaştı 2 dakikada halledersin :)

Facebook'da Arkadaş listeleri diye bir seçenek var muhtemelen görmüşsündür, hemen oraya tıklıyor ve halihazır da Aile yazan yere tıklıyorsun. (ben zamanında bu güncelleme gelmeden önce 'az ve öz' adında liste açmıştım) ve listeye kayınvalideni ve onun haricinde de dedikodunu yapan yada her paylaştığını görmelerini istemediğin kişileri tek tek ekliyorsun. Liste hazır! 
Bundan sonrası ise, daha da basit herhangi bir şey paylaşırken 'arkadaşlar' yada 'herkes' yazan yere tıklayarak 'şu kişiler hariç arkadaşlar' yazan yere tıklayıp, hariç yerine Aile grubunu ekleyip, ondan sonra istediğiiin kadar istediğin yerden fotiler çekerek paylaşıyorsun :) 

 Bende iki şeyi çok merak ettim maille dönüş yaparsan bana çok sevinirim :) 
1.si kayınvaliden nasıl sana bu kadar rahat şekilde konuşabiliyor ve hiç tersledin mi yada tersledin de mi arsızlaştı?
2.si ise, eşini arayıp ona da  gittiği yediği gezdiği şeylerin hesabını sorarken nasıl tepki veriyor? 

Son olarak da başında böyle 'kaynana' olsa ne yapardın diye sordun hemen kısadan hisse bir şey anlatayım :)




 12 sene önce nişanlanmıştım ve o kişinin annesi o bildiğimiz Semra kaynana gibi bir şeydi!! 
Ben yine de çok iyi davrandım. Hatta laf söyleyip durdukça alttan aldım şakaya vurdum ettim. Ben değil o pes etti artık. Oğlu yokken bile onunla oturur her birimiz bir çekyata uzanır makara yapar, bazen o bana 'tsunami gelin' derdi bende ona 'tsunami kaynana' derdim. O yüzden dedim tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır. Şimdi hadi Semra kaynanayı pes ettirdim ama bunun bir de 6 tane daha kız kardeşi var ve hepsi kaynanalık yapmayı kendine hak görüyordu...!! 
3 tanesini yine şirinliklerle tatlı dille pes ettirdim. Hatta 1 tanesiyle hala görüşürüm. Öz teyzem kadar severim onu. Diğer 3ü ise iflah olmaz insanlardı zaten. Onları da o zamanlar ki eski nişanlıma devrettim. 
Burada bitmiyorrrrrr!!!! 
Bunun bir de 2 kızı vardı. Yaniii 2 görümce küçük olanı dünyalar tatlısı zaten kendisi de kaynana kayınpeder kayın görümce elti vs. çektiği için çok çok ılıman hatta korumacıydı amaa büyük ablası koca görümce diyeyim ona o fenaydı annesiyle iyi anlaştıkça fitne sokuyordu araya benimle çok uğraştı kardeşi beni korudukça bana kinlenip bana küfür dolu msjlar atıyordu arayıp hakaret ediyordu ben yine ağzımı açınca abla abla abla deyip durdum. (Ne sabır varmış bende hee hahaha) neyse en son arabada giderken başıma yanan sigarasını attı. Bende dayanamayıp can bu artık diyerekten 7 kaynana üstüne de böyle nalet görümce yeter! dedim çatladım ve gırlatığına yapıştım. Hahahaha ama aradan 1-2 hafta geçti sonra yine can ciğer olduk. Ondan sonra da kavga tartışma falan olmadı. Aksine oda beni kollamaya başlamıştı :) 
Bu görümce de bitti kaldı geriye 6 Semra kayananaların her birinden en az 1 kız,  baya bir kendine görümcelik yapmayı hak gören kuzenlerle doldu ortalık :)) Yine de küsmedim yılmadım onlar kara dediyse "evet kara o abla" diyerek geçiştirdim Her laflarını şakaya vurarak karşılık verdim. İncitmedim hakaret etmedim hepsi de Asocu oldu çıktı :)
Ne oldu dersen nişanı attıktan sonra hepsi beni aramaya başladı değere bindim :) 

 Yani demek istediğim evet cidden çok sabır gerek. Ama yanında sana destek veren bir eşin varsa fazla kulak asmaya değmezler. Aman kime dedikodu yapıyor sanki kendi gibi insanlara eee o tarz kişilerin senin hakkında ne düşündüklerinin bir önemi var mı? ne kadar görüşüyorsun ki onlarla? 
Onların konuşmaları yada seni çekiştirmeleri yuvanı yıkma gibi bir tehlike arz ediyorlar mı? Etmiyorlarsa boş koy gitsin... Yüzüne gülüp arkandan "wuuu duydun mu kocaya bi tas yemek vermiyormuş bu gelinnn" diyen kişilerin ne düşündükleri ne kadar önemli ki? 
Açıkçası kendi evinde olan bitene bakmayıp da sağın solun dedikodusunu yapan boş insanlar isterse benim için katil desin ister bu da kendine kadın diyor desin çokta TINNNN :) 
İşi gücü olmayan boş tenekeden çıkan seslerin seni niye rahatsız etmesine üzmesine izin veresin ki? :)


Çok uzun yazdım kusura kalmayın... Şu ülkede bitmek bilmeyen 'kaynana gelin' tartışmaları cidden 
can sıkıcı olmaya başladı. Kendi kızına laf söyleyemeyen kadın çıkıyor el kızı diye azarlamaya çalışıp kendi oğlu bulunmaz hint kumaşı gibi davranıyor. Gelinlerin buna içerlemesi üzülmesi ayrı dert ne gerek var? Eş olarak doğru insanı seçin aileler karıştıkça sırt sırta verip püskürtün onların baskılarını üzerinizden. Siz kendi ailenize yuvanıza odaklanın.

Elimden geldiğince yardımcı olmaya çalıştım umarım bir faydam dokunur ❤
Arkadaşlar sizlerin de tavsiyeniz varsa yorumlar da paylaşırsanız sevinirim sağlıcakla kalın ❤❤🍉


  Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Instagram

Merhaba, kime anlatacağımı bilemedim buraya geldim.Ben yeni mezunum, hangi  
bölüm olduğunu söylemeyeyim ifşa olurum sonra :D Okuduğum bölüme isteyerek  
geldim yani hedefim değildi ama puanıma uyuyordu ben de severim diye  
düşünmüştüm. Ancak okudukça nefret ettim. Bir de ben idealist bir insanım,  
küçüklüğümden beri sevdiğim işi yapacağım derim. Yani benim yaşama amacım  
güzel bir işte çalışayım para kazanayım, evleneyim çoluk çocuğa karışayım  
olmadı hiçbir zaman. İşimle aşk yaşamak istedim. Hala da istiyorum ve  
tutkuyla yapmak istediğim bir iş var. Bunun için illa bölümünü okumak  
gerekmiyor. Hatta bu işi yapanların çoğunluğu o bölümü okumamış. Bu işi  
yapmam için gerekli olan şeyleri de yapıyorum bir yandan tabii. Ama bu  
işten daha önce aileme bahsettiğimde annem ben ne istersem onu yapmamı  
söyledi ama babam şiddetle karşı çıktı kendi mesleğimi yapmamı istedi ona  
göre hangi mesleği yapacaksan o bölümü okumak gerekiyormuş, ben bu mesleği  
yapamazmışım, hayatın gerçekleri vesaire vesaire... evet gözlemlediğim  
kadarıyla ben de biliyorum ki hayat çok zor özellikle iş hayatı ama  
sevdiğin işi yapıyorsan o zorluklara bir şekilde göğüs gerersin diye  
düşünüyorum. Neyse ben daha sonra bu konudan bahsetmedim konu çok uzadığı  
ve ben de çok konuşmayı sevmediğim için. Bu süre içinde babam çoktan unuttu  
bu olayı ya da benim ‘nihayet aklımı başıma aldığımı ve doğru bir karar’  
verdiğimi düşünmüş olabilir. Bu arada ben bir iş teklifi gibi bir şey  
aldım, kendi bölümümle ilgili olduğu için bunu ailemle paylaşmadım ama bu  
iş benim alanımda yani mezun olduğum alanda çok kıymetli aynı zamanda  
çalışma saatleri vesaire rahat yalnız  bunun için bir sınava hazırlanmak  
gerekiyor bu sınava bir yıl çalışmak gerekiyor. Bunu kime söylersem eminim  
bana salak mısın git hazırlan mis gibi iş der. Tamam diyelim hazırlandım  
kazandım o işe girdim, bana saygı gösterilecek orada, maaşı da çok iyi  
bunlar çok  güzel şeyler kötü şeyler değil kesinlikle-beni bu konuda ikna  
etmenize gerek yok-. Ama yaşama amacım ne olacak o zaman. Sadece işe gidip  
geleceğim eminim parayı alınca çok mutlu da olurum ama sonuçta bir gün  
öleceğim. diyelim öbür mesleği yaptım bir şekilde iş buldum daha az para  
kazanacağım belki daha az saygı gösterilecek belki çok yorulacağım ama o  
işi yaptığım her saniyede, bir şeyi şuradan alıp şuraya koymada bile mutlu  
olacağım. Aslında bunun kararını ben çoktan verdim babama da kendi çabamla  
bir iş kapısı bulunca söylerim o zaman kabul eder diye düşünüyordum. Ancak  
dün bana kendi çalıştığı yerden benim bölümüme kısmen uyan bir iş bulduğunu  
söyledi yani bunu yarım saatlik bir konuşma izledi tabii ki. Babam çok  
konuşmayı sever onun da kendine göre haklı sebepleri var elbette ama ben  
tek çocuğum bu kimi zaman çok kötü kimi zaman çok güzel olabiliyor. Ama  
işte bana hiçbir şey sorulmadan benim adıma karar verdikleri zaman çok kötü  
oluyor ve ağlama krizine giriyorum. Dün de öyle bir krize girdim elimde  
olmadan. Eminim beni çok şımarık bulmuşsunuzdur ama böyle yetiştirildim ben  
ne yapayım. Neyse dün öyle yaparak ailemi çok üzdüm bundan dolayı ben de  
çok üzüldüm onları üzmeyi asla istemem. Ama ben orada çalışmayı istemiyorum  
deyince bana istersen çalışma evde yat dedi gururum çok kırıldı. Umarım  
anlatabilmişimdir. Şu an kendimi çok kötü hissediyorum sevgili dert anaları  
size sormak istediğim soru ise şu: yukarıda bahsettiğim iş teklifini babama  
söylemeli miyim? Şimdi söylemek istememdeki amaç şu: Bir yıl bir sınava  
hazırlanmak gerekiyor ya o sırada babam oyalanır - böyle söylediğim için  
kusurabakmayın onu tanımıyorsunuz çok hırslıdır- ben de bu sırada istediğim  
iş için gerekli hazırlıkları tamamlar gerekli başvuruları yapardım. Ama  
söylersem de buna çok sevinir ve bu işten başka işte beni çalıştırmaz ve  
ben orada çalışmak zorunda kalırım diye korkuyorum. Korkulacak ne var çalış  
gitsin demeyin ne olur. Bu cevaptan korktuğum için kimseye anlatamıyorum  
zaten en yakın arkadaşlarıma bile. Onlar bile hayallerimi söylediğim zaman  
mesleğini yap diyor ne meslekmiş ya bunu duymaktan bıktım usandım ve  
kendimi çok yalnız hissediyorum. Anneme söylesem babama söyleme desem o da  
gir çalış para biriktir der. Para biriktirmek iyi güzel de  orda çalışırsam  
istediğim işi bulduğum anda istifa etmek isteyeceğim. Şimdi mi aklına geldi  
bu işi yapmak istemediğin demezler mi ? Ve öyle bir yerden istifa eden  
hayatımda duymadım siz de duymamışsınızdır. Aslında söylememek üzere  
kararımı vermiştim ama dün babam çok üzüldü yani böyle sanki benim çalışmak  
istemediğimi falan düşünmüş olabilir onun bu üzgünlüğünü gidermek için  
söylemek istiyorum şu an ama dediğim gibi bir taraftan korkuyorum sanki  
söylediğimde hayatım bitecek gibi geliyor. Dediğim gibi benim yaşama amacım  
bu. Sizin tavsiyeniz nedir? Aslında bu soru meslekle alakalı değil tamamen  
aileyle alakalı bence ama onları da yazmam gerekti. Çok uzun yazdım sanırım  
kusurabakmayın, sevgiler...

  Merhaba sevgili dertli dostum. Anlaşılan bir hayli üzmüş seni bu olanlar. Uzun yazdığın çok iyi olmuş. İçini biraz olsun döküp rahat hissetmişsindir diye tahmin ediyorum. Bu platformun var olma sebebi zaten dertleri dinlemek olduğuna göre, bence uzun yazmanda hiçbir mahsur yok dostum. 😊 
 Çok zor bir durum bu yaşadığın belli. Bir yanda hayallerin ve ideallerin diğer yanda da baban ve onun senden beklentileri... Böyle durumlarda dengeyi tutturmak çoğu zaman zor oluyor. Ama benim sana dert anası olarak bir tavsiyem olacaksa bu kesinlikle" Yüreğinin sesini dinle" olacaktır. Başlarken sana şöyle güzel bir görsel yayınlayayım ki şu umutsuzluğunu bir kenara bırak bakalım. 





  Bazen insanın yüreği kendisine her zaman doğru olanı, faydalı olanı söylemeyebilir. Ama yine de onun sesini dinlemek insana kendi eylemlerinin sorumluluğunu almayı sağlar. Yani şimdi düşünsene bir, yarın öbür gün bu istemediğin işe girip çalışmaya başladın diyelim. Veya ömrünün bir yılını sevmediğin o işte çalışmak için sınava hazırlanmakla geçirdiğini düşünelim. Sıkıntıdan patlayarak sınava çalışıp,  lanetler yağdırarak her gün gittiğin sevmediğin işinin sebebi, baban olacak. Çünkü tüm bunlara baban istediği için katlanacaksın. Oysa ki kendi seçimlerini yaparsan, mutsuz olsan bile bunun sorumluluğu sana ait olacak. Yani insan tam da bu yüzden kendi seçimlerini yapmak zorundadır. Zira kader dediğimiz şey, insan yaşamındaki yol ayrımlarından hangisini seçeceğine bağlıdır. Tekrar belirteyim ki dostum kesinlikle "yüreğinin sesini dinle". Ama bunu nasıl yapacağını gel şimdi beraberce düşünelim. 

  Mesajından anladığım kadarıyla ailenin biricik kızısın. Baban elbette senin iyiliğini düşünüyor. Ama eminim ki sana kıyamaz da. Annenin de iş konusunda babanla aynı fikirde olacağından bahsetmişsin. Dışarıdan bakıldığında aslında ailenin senin çok para kazanmanı, iyi bir işte çalışmanı istemesi çok normal gibi görünüyor. Bunu her aile ister sonuçta. Ama bir de diğer yönden bakarsak, aileler evlatlarının mutlu olmasını da isterler. Seni mutsuz ettiğini gördükleri bir eylem, emin ol bir süre sonra onları da mutsuz eder. 



 Şimdi sevgili dertli dostum, bence şu sınavına hazırlanman gereken işten şimdilik kimseye bahsetme. Çünkü madem öyle çok getirisi olan bir iş, ailen o sınava çalışman için ısrar edecektir. Madem sen bu sınava hazırlanmak falan istemiyorsun, ömrünün güzel günlerini bu istemediğin şey için harcama derim sana. 
  Babanın söylediği işe girip çalışma konusuna gelince, baban buna daha fazla ısrar edecektir anladığım kadarıyla. Bu ısrardan kurtulman için bir süreliğine bu işe girip çalışabilirsin belki. Her gün işten eve geldiğinde ne kadar mutsuz ne kadar keyifsiz olduğunu gören babanın tavrı değişebilir diye düşünüyorum 

 Dostum, bu konuda babanı ikna etmekten başka bir çaren olmadığını görüyorum. Keşke aileler belli bir yaştan sonra evlatlarına kendi seçimlerini yapma şansı sunsalar. Ama maalesef bizde böyle olmuyor durum. Bu bakış açısını bir anda değiştirmemiz mümkün olmadığına göre babanı ikna etmekten başka çaremiz yok. Böyle durumlarda anneler daha etkili olabiliyor. En iyisi sen ikna işine annenden başla derim. 

 Çalışmak istediğin alan hakkında herhangi bir bilgi vermemişsin. Fakat ailenle konuşurken, bu çalışma alanının da aslında gelecek vaat ettiğini kanıtlaman gerekecek. Onlara o işi ne kadar çok sevdiğini ve o işte çalışman halinde elde edeceğin başarıları anlatmalısın. Eğer buna ikna olurlarsa, sana daha fazla müdahale etmeyebilirler. Sonuçta onların tüm derdi senin kendin için iyi bir gelecek kurman. Bunu başka yollardan da yapacağını bilirlerse, üzerine daha fazla gelmeyeceklerini tahmin ediyorum. 
  Sevgili dertli dostum benim sana söyleyeceklerim şimdilik bu kadar. Okuyucularımız da sana yorumlardan kendi fikirlerini belirtebilirler. Belki onların aklına daha farklı çözümler de gelebilir. Kendine çok iyi bak. Gelişmelerden bizi haberdar etmeyi unutma. 

   Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Instagram