Dert Anası

GERÇEKLİK ALGISI VE HAYALLER

Merhaba sevgili dertli dostum. Aslında uzun zamandır blogda aktif olarak paylaşım yapmıyorum. Ama bu sorun karşısında kayıtsız kalamadım ve belki sana yardımcı olabileceğimi düşündüğüm için şimdi sorunu cevaplamaya çalışacağım.

Bahsettiğin sorun hakkında daha önce Maladaptive Daydreaming başlıklı dert sorusunun yanıtında detaylı bilgi vermiştim. İfadenden anlaşıldığı üzere bu yazıyı okumuşsun.Bu konuda yazılan daha farklı kaynaklara da ulaşarak detaylı bilgi alabilirsin. Alacağın bilgiler yoluna ışık tutacak ve korkularından arınmanı sağlayacaktır.

Bu konuda öncelikle sana tavsiyem eğer durumun çok abartılı boyutlara ulaştığını düşünüyor isen, bir uzmanla konuşmaktan çekinmemendir. Bir psikolojik danışmanlık hizmetine başvurarak yardım alabilirsin. Çünkü konu hakkındaki en doğru bilgileri ancak sana bir uzman sunacaktır.

Mesajının sonunda konunun şizofreni boyutuna ulaşıp ulaşmadığı hakkındaki korkularını dile getirmişsin. Tabii konunun uzmanı ben değilim ama şizofreninin gerçeklik algısını yitirmek olduğu herkesçe bilinir. Oysa sen hayallerinin farkındasın. Bunların sadece bir hayal olduğunun bilincindesin. Hatta mesajında gerçeklik algını kaybetme korkunu dile getirmişsin. Bu durum, hayal ve gerçeğin ayrımının idrakinde olduğunu gösteriyor. Şizofreni hastaları bu ayrımın farkında olmazlar maalesef...

Mesajında dikkatimi çeken başka bir detay, korkularının çok ağır bastığı hissi oldu. Öncelikle bu seni baskılayan, kötü hissetmene neden olan bu korku hissini içinden atmaya çalış. Şöyle derin bir nefes al ve kendine her şeyin yolunda olduğunu söyle. Göreceksin, bunu yaptıkça zihninden kötü duygu ve düşünceler yok olacak ve gerçekten kendini daha iyi hissetmeye başlayacaksın. Yani kendine sende olmayan ağır psikolojik sorunları yakıştırma ve ya şöyle olursa, ya bu olursa deyip içinde daha fazla negatif düşünce yaratma lütfen...

Elbette herkes hayal kurar. Eğer hayaller konusunda abartıya kaçtığını düşünmekte isen, işte tam da o anda sana yine en iyi yardımcı olacak kişi sensin. Kendini akıl almaz derecede uçuk bir hayalin ortasında bulduğun an kendine, asıl gerçekliğin içinde bulunduğun anda olduğunu hatırlat. Ve "şimdi" yani "an" içerisinde kalmaya gayret göster.

Muhtemelen bu hayaller daha çok, içinde bulunduğun anda kendini mutlu hissetmediğin zamanda yoğunlaşıyordur. O zaman, içinde bulunduğun anı senin için mutlu kılacak bir şeylere başvur. Mesela dikkatini verebileceğin hobiler edin kendine. Örneğin örgü örmek, takı tasarımı, elinden gelirse resim çizmek ya da bir müzik aletini çalmayı öğrenmek gibi. Bunlar tabii benim şu an aklıma gelenler. Sana neyin iyi geleceğini, neye ilgin olduğunu sen bilirsin ve bu fikirleri kendi ilgi alanların doğrultusunda geliştirebilirsin. Böylelikle hem bir şeyler üretmenin keyfini yaşarsın, hem de dalıp gitmek için fazla zamanın kalmaz. Yani söylemek istediğim dikkatini içinde bulunduğumuz "şimdi" içerisinde uyanık tutmaya çalışmanın sana fazlasıyla faydası olacaktır.

Eğer diziler, filmler, müzikler sende hayal kurma durumunu tetikliyorsa, bir süre bunlardan uzak durabilirsin. Bunların yerine daha gerçek konularda yapılan programları, belgeselleri izleyebilirsin mesela. Müzik konusunda da sözsüz, mümkünse klasik müzik dinlemenin sana faydasını olabileceği kanaatindeyim. Klasik müziğin frekansı yüksektir. Ve dinleyen insanların kendilerini daha iyi hissetmelerine yardımcı olur genellikle. Hatta zihnini bir süre her türlü düşünceden uzak tutarak meditasyon yapmak, ya da yogaya başlamak gibi aktiviteler sana muhakkak yardımcı olacaktır. Böylelikle kendini hayallere teslim etmeyip, anda kalmayı ve anın içinde mutlu olmayı başarabildiğini göreceksin...

Sevgili dertli dostum, zihnini meşgul eden tüm kötü düşünce ve duygulardan kurtulman, ışıkta ve sevgiyle kalman dileklerimle. Hoşçakal...

Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Instagram

No yorum

, by Dert Anası Aso

aşırı hayal kurma

Maladaptive Daydreaming Delilik Değildir!

"Merhaba dert anaları. Size bir şey itiraf edip, bir öneri isteyeceğim ama yazmaya bile çekiniyorum inanın. Çünkü bu durumdan yıllardır kimseye bahsetmedim. Ben hayalperest bir insanım. Şimdi buda dertmi diyebilirsiniz ama benim hayalperestliğim çok aşırı boyutlarda. bazen senaryo gibi hayaller kuruyorum. bu durum çocukluğumdan beri bende mevcut çocukluğum pek keyifli geçmedi konunun o kısımlarına pek girmeyeyim ama ailem çok ilgisizdi bana karşı ve mutlu değildim bende mutluluğu hayallerde buldum kendime bir hayal dünyası yarattım ve orada mutlu olmaya çalıştım yaşım ilerledikçe bundan vazgeçmek yerine dahada tutunmaya başladım çünkü hayatın acımasızlığı zaman ilerledikçe daha ağırlaştı yaşamının başarısızlıklarla dlu olduğunu söyleyebilirim evlendim boşandım işimde başarılı olamadım insanlarla bağdaşamadım gittiğim her yerde insanların karanlık yüzüyle karşılaştım böyle olunca hayallere dahada sarıldım. kafamda senaryo gibi hayaller yazıyorum ve bu hayallerin içinde adeta rol yapar gibi oynuyorum bu şekilde birkaç hayalim var birisinde 2 çocuk annesiyim çocuklarım üniversitede okuyor eşim bizi terketmiş ve hayatımı onları okutmak için harcamışım ama bunu başarmışım ve her gün hayalde çocuklarımın farklı bir sorununa çözüm olmaya çalışıyorum normal hayattaki gibi yani. başka bir hayalimde zengin bir eşim var yurtdışında yaşıyoruz ve mükemmel bir evimiz var ve çok mutluyuz başka bir hayalimde bana kötülük yapanların tek tek cezalarını bulduğunu görüyorum ve seviniyorum. bunun normal olmadığını farkındayım ama asla doktora falan gidemem şizofren diye beni hastaneye yatırmalarından çok korkuyorum kimseye bir zararım yok dışarıda böyle hayaller kurmuyorum işteyken falan ama yalnızca akşam işten sonra evime geldiğimde bu hayalleri oynayıp mutlu oluyorum ama delirmekten de korkuyorum belkide delirmişimdir diye düşünüyorum. sence ne yapmalıyım. lütfen dalga geçmesin kimse benimle bu benim çocukluğumdan beri başettiğim bişey sizce kurtulabilirmiyim bundan."

Merhaba sevgili dertli dostum. Hayaller hakkında söylenen birçok söz vardır. Hayal etmek başarmanın yarısıdır derler mesela. Ve genellikle hayallerin yapıcı etkisi üzerinde durulur sık sık. Evet senin durumun klasik bir hayal kurma durumundan farklı biraz. Sana dert anası olarak bazı önerilerde bulunacağız. Fakat önce şunu belirteyim ki burada hiç kimse dert sahibi kimselerle dalga geçmez. Dolayısıyla "Lütfen kimse dalga geçmesin" demene gerek yok. Biz ve okurlarımız dertlerin çözümüne katkı sağlamak için buradayız. Dolayısıyla için rahat olsun diyerek başlayalım.

Sevgili dertli dostum, bu içinde bulunduğun durum tıp dilinde "Maladaptive Daydreaming" olarak adlandırılıyor. Bu rahatsızlığa sahip olan kimseler, aynı anlattığın gibi senaryo tadında hayaller kurarlar. Bu hayallerin içinde adeta yaşarlar. Ve bu durum yalnızca sana mahsus bir şey değil. Dünyada bu tür bir aşırı hayal kurma bağımlılığına sahip olan çok sayıda insan var. Bunun çözümü de elbette terapiden geçiyor.
Ben biraz meraklı olduğum için bu rahatsızlık hakkında bilgi sahibiyim. Fakat aslında pek de bilinen bir durum değildir bu. Birçok kimse böyle bir sorununun olduğunu dahi bilmez. Ve kendisine yalnızca "iflah olmaz bir hayalperest" der, geçer.
Özellikle ülkemizde bununla ilgili yapılan çalışmalar yok denecek kadar az. Fakat yabancı kaynaklar, bu konuda oldukça fazla bilgi veriyorlar. Hatta sen söyledikten sonra araştırdım ki dünyada maladaptive daydreaming sorunundan muzdarip olanlar, Facebook'ta İngilizce bir sayfa açıp, orada birbirlerini telkin ederek, bu sorunu atlatmaya çalışıyorlar. Belki böyle gruplara katılarak, sen de aynı sorunu yaşayan kimselerle iletişim kurabilirsin diye düşündüm.

Sana terapiyi önerdiğim için de gözün korkmasın lütfen. Meraklanma doktorlar bu rahatsızlığı da çözümünü de bilirler. Hiç kimse seni şizofren zannetmez. Çünkü şizofreni hastaları yaşadıklarının gerçek olmadığını bilmez. Onlarda gerçeklik algısı tamamen kaybolmuştur. Maladaptive Daydreaming'de ise, kişi kurduğunun bir hayal olduğunun bilincindedir. Bunları gerçek zannetmez. Ve gerçeklik algısını bu şekilde yitirmemiş olur. Birçok yerde yaşadığın bu durum bir hastalık olarak bile kabul edilmiyor. Bu bilgi sanırım içini biraz olsun rahatlatmaya yetecektir.

Bu probleme neden olan şeyler, genellikle senin de anlattığın gibi çocuklukta yaşanan bazı sorunlar. Ailelerinden ilgi ve sevgi görmeyen çocuklar senin yaptığın gibi hayallere sığınıyorlar. Ve yaşları ilerledikçe yaşam koşulları düzelmez ise, bu artık bir alışkanlık haline dönüşebiliyor. Hatta bazı kimselerde bu, günlük işleri aksatmaya kadar gidebiliyor. Kişi işe gitmek istemiyor, sokağa çıktığında bile o hayalin içinde yaşıyor. Bazen sokakta kendi kendine konuştuğunu fark edebiliyor. Anlattığın kadarıyla sende bu durumlar yok. Fakat olayın bu boyutlara gelmemesi için önlem alman şart diye düşünüyorum.

Sevgili dertli dostum, bir de olaya iyi tarafından bakalım. Biliyor musun, maladaptive daydreaming sorununu yaşayanlar, dünyanın en başarılı yazarları, senaristleri veya romancıları olabiliyorlar. Çünkü bu sorun sizlere kusursuz bir hayal gücü kazandırıyor. Olayları hiç kimsenin düşünemeyeceği kadar derin boyutlarıyla değerlendirebiliyorsunuz. Ve bunlar birer film senaryosu, tiyatro oyunu, roman gibi şeylere dönüştüğünde ortaya mükemmel projeler çıkabiliyor.
Laf aramızda kalsın ama bazı ünlü yönetmenlerin, romancıların maladaptive daydreaming sorununu yaşadığına dair söylentiler bile var. Belki sen de sorun olarak nitelendirdiğin bu durumu kendin için bir fırsata çevirebilirsin. Ne dersin buna?

Hayalinde iki çocuklu bir kadın olduğunu, çocuklarının bazı sorunlarının olduğunu düşünüyorsan, bunu bir kitap konusuna dönüştürebilirsin bence. Veya okyanus kenarındaki evinde hayal ediyorsan kendini, bence bundan oldukça şık bir senaryo konusu çıkabilir. Kim bilir belki bir gün yazdığın kitapların olur. Veya ünlü bir senarist olursun. Belli mi olur? Kendini bir de böyle hayal et bakalım. Ama bu hayalin diğerlerinden farklı olarak gerçeğe dönüştürmek üzere kurulsun olmaz mı? Unutma, yazmak birçok şeyin ilacıdır. İnsan yazdıkça rahatladığını hisseder. Ve sen de bu sayede seni yıllardır esir alan bir durumu kendin için bir avantaja dönüştürmüş olursun. Kim bilir sende ne hikayeler vardır dostum. 😊

Unutma, sen özel birisin. Herkes gibi düşünmüyor, herkes gibi olayları sıradan bir şekilde değerlendirmiyorsun. Bu nedenle yazma işinde çok başarılı olacağına eminim. Ve tabii üzerindeki korkuları atıp, bir terapiste görünebilirsen, senin için çok daha iyi olur. Hatta günümüzde hipnoz gibi yöntemlerle bunun tedavisini sağlayan terapistlerin olduğunu duymuştum. Biraz araştırırsan sen de bu kimselere ulaşabilirsin.
Dert analarının sana olan tavsiyeleri şimdilik bu kadar dertli dostum. Okuyucularımız da sana yorumlardan görüşlerini iletebilirler. Kendine çok iyi bak. Gelişmelerden bizi haberdar etmeyi ihmal etme lütfen. Şimdilik hoşçakalın.

Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Instagram

47 yorum

, by Dert Anası Gülhan

50 yaş sendromu

50 Yaş Sendromu

"Dert anası selam. Aslında benim sorum bir dert sayılır mı bilmiyorum. Dertten çok bu aslında insanoğlunun hatta tüm canlıların doğal sürecinde yaşanan bir durum. Yaşlanmak! Ben 42 yaşında bir erkeğim. Hiç evlenmedim. Çoluğa çocuğa karışmadım. Bu tabii benim tercihimdi. Evlilik bana göre bir şey değil. Bu halimle aslında çok huzurluyum. Azıcık aşım kaygısız başım diyorum kendi kendime. Beni huzursuz eden işin yaşa ilişkin kısmı. Geçenlerde bir düşündüm de 8 sene sonra 50 yaşında olacağım ben ya! 50 yaş fikri korkunç geldi gözüme bir anda. Ben ne ara bu yaşa geldim. Bunca zaman nasıl geçip gitti anlamadım ki. Daha dün ilkokulun bahçesinde oyun oynamıyor muyduk biz! Hayatıma bakarsak, elde ettiğim hiç öyle büyük başarılarım falan da yok. Klasik bir okuldan ortalama puanlarla mezun oldum. Çalıştığım işlerle günümü kurtardım sadece hepsi bu. Sahip olduğum aman aman bir yeteneğim bile yok. Yalnızca ara ara bazı hikayeler yazardım. Gençken bunları bir kitapta toplamayı çok istemiştim. Ama sonra iş güç hayat telaşı derken kaynadı gitti. Ne hayallerim vardı, hiçbirini gerçekleştirecek fırsat bulamadım. Ömrümü boşa harcadığımı geçen gün fark ettim dert anası. Bu fikir aklıma girdiğinden bu yana, her şey için çok geç kaldığımı düşünmeye başladım. Hayatın sonuna geldiğimi düşünmeye başladım. Yaşlandığımı, bundan sonra hiçbir şeyin iyi olmayacağını... Senden ricam, bana terapi almamı söyleme. Çünkü gitmem terapiye. Böyle şeylerin çözüm olduğunu zannetmiyorum. Sen ne düşünüyorsun bu konuda. Ne yapsam da kurtulsam bu kötü ruh halinden.. Keşke bir zaman makinesi olsa, geçmişe dönsem dediğin olmaz mı seninde. Ben şu aralar sürekli böyle diyorum çünkü. Neyse fazla uzatmayayım. Tavsiyelerini merakla bekliyorum."

Merhaba sevgili dertli dostum. Orta yaş sendromuna hoş geldin. Aslında bu bahsettiğin duruma 50 yaş sendromu da deniyor. Hayatta hiçbir başarının olmadığını söylemişsin ama yanılıyorsun. Sen, 50 yaş sendromuna 42 yaşında girmeyi başaran, ilk ve tek örneksin. Bu büyük bir başarı valla. Tebrik ediyorum seni dostum. Bunu başardığın için bir rekorlar kitabına falan aday olabilirsin kesin. 😊
Sevgili orta yaş sendromlu dostum, acelen ne acaba? Yahu daha önünde kapı gibi 8 yılın var evelallah! Evet yıllar su gibi akıp geçiyor ama kendini böyle üzmek, sana ne fayda getirecek! Sen daha şimdiden bu durumdaysan, 50 yaşına girdiğin günü düşünmek bile istemiyorum. Böyle gidersen 50. doğum gününde doğum günü pastası yerine sana cenaze çelengi alıp gelsinler istersen. Hatta happy birthday şarkısı yerine ağıt yakıcıları da çağıralım olsun bitsin! 😊

Dur bakalım şimdi, bir sakin ol! Ne demişler, çıkmadık candan umut kesilmez! Ve nefes almaya devam ettikçe, bir şeyler için umut var demektir. Tamam sana terapiste gitmeni önermeyeceğim. Öyleyse bakalım dert anası olarak sana neler söyleyebiliriz. Öncelikle, şunu unutma ki, hiçbirimizin yaşamı dört dörtlük geçmedi. Her birimizin kimbilir ne hayalleri vardı yaşama dair. Bunların bazılarını gerçekleştirdik, bazıları ise tatlı ve hoş hayallerden ibaret kaldı.

Zaman makinesi konusuna gelince, evet ben de bu konuları bazen düşünüyorum. Şu Tesla'nın ömrü biraz daha vefa etseymiş, şu makineyi tamamlayıp da ahirete göçseymiş fena olmayacakmış. Ama elimizde böyle bir şans yok. Elimizde hızıyla zamanı durdurup geriye döndüren süper kahraman Flash da yok. O zaman elimizde ne varsa onunla yetineceğiz mecbur. 😊

Sevgili dostum, mesajındaki başarı kısmına da ayrıca değinmek istiyorum. Başarı kavramıyla neyi kastettiğini anlayamadım ama kastettiğin şey bir Einstein, Picasso, Bill Gates falan olmak ise, maalesef hiçbirimiz bunu da başaramadık. Senin mantığından yola çıkarsak, hepimiz hayatımızı boşa harcadık. Yaşımız da 50'ye gidiyor. O zaman yakalım kara kınaları, çekelim zılgıtları! Bir de dövünmeye başladık mı tamam. Al sana arabesk temalı, acıklı bir sahne! İstediğin gerçekten bu ise, buyur tepe tepe kullan. Ama yok değilse, gel 50. doğum gününü en keyifli şekilde nasıl geçirebilirsin, bunu planlamaya başlayalım.

Sevgili dertli dostum, evet 18 yaşına kadar zaman bir türlü geçmek bilmez. Hepimiz bir 18 yaşıma geleyim, şunu yapacağım, bunu yapacağım diye planlar kurarız. Ama o zaman bir türlü geçmez. Ardından 18 oluruz, üniversite iş, güç koşturma derken 20'li yaşların nasıl geçtiğini anlamayız. Bir bakarız ki 30 olmuşuz. Sonra yaş 35 yolun yarısı derler. 35'e gelince hafiften bir noolduk be! oluyor insan haliyle. 😊 İşte ondan sonrası da hızla akıp gitmeye devam ediyor. Zamanın nasıl geçtiğini anlamıyor insan. Bu yaşadıkların aslında herkesin yaşadığı, senin de bahsettiğin o doğal sürecin bir parçası. Üzülme dostum yalnız değilsin. Ve 50 yaş sendromu aslında sana 8 yıl sonra uğrayacak. Belki de şimdiden buna hazırladığın için kendini, 50 yaş sendromunu hiç yaşamazsın. Çık bakalım o ruh halinden de, o güne kadar neler yapabiliriz bir gözden geçirelim.

Hikayelerinin olduğunu ve iş güç derken onları bir kitaba dönüştüremediğini söylemişsin. Peki neden şimdi bu hikayelerine yoğunlaşmayı düşünmüyorsun? Aman aman bir başarının, yeteneğinin olmadığını söyleyerek, kendine fazlasıyla haksızlık etmiyor musun acaba? Kolay mı yazma yeteneğine sahip olmak? Sen şimdi bu mantıkla dersin ki, bu yaştan sonra kitap mı bastırayım? Peki ben sana kırk yaşından sonra ünlü olanlar hakkında uzunca bir liste versem, dudağın uçuklar mı? Bir deneyelim bakalım!

Efendim Henry Ford, Hani şu ünlü otomobil markasının üreticisi olan. Kendisi ilk aracını tasarlayıp, piyasaya sürdüğünde 45 yaşında idi. Charles Darwin, Türlerin Kökeni isimli ezber bozan kitabını yazdığında 50 yaşındaydı. Ünlü oyuncu Samuel Jackson, ilk filmi Ucuz Roman'da oynadığında tam 46 yaşındaydı. Bu kimseler de eğer senin gibi düşünselerdi, bugün onların varlığından bile haberdar olmayacaktık dertli dostum. Kederler içerisinde, vayy benim hayatım berbat geçti, yapamadım edemedim derken, göçüp gideceklerdi bu hayattan. Öyleyse şimdi, bu kötü ruh halini hemen üzerinden def etmenin ve başarmak istediklerine odaklanmanın vaktidir. 50 yaşına kadar bir değil, birçok kitap çıkarabilirsin. Hatta 50. doğum gününde kitapların için bir imza günü düzenler, geriye dönüp baktığında ne saçma şeyler için kendini üzdüğünü düşünürsün.😉 Nasıl? Yeterince havalı ve keyifli değil mi? 😊 Bu şimdi sana keyifli bir hayalden öteye gidemez gibi gelmesin. Unutma, istersen başarırsın.

Kendi tercihin olarak evlenmediğini ve çocuk sahibi olmadığını söylemişsin. Anladığım kadarıyla, bundan da herhangi bir şikayetin yok. Aslında bu durumu kendin için bir avantaja dönüştürebilirsin. Şöyle ki, çoluğa çocuğa karışan kimseler, hayallerini gerçekleştirmekte daha çok zorlanabiliyor. Çünkü onların odağında her şeyden önce evlatları oluyor. Sende böyle bir şey olmadığına göre, daha özgürsün. Olayı bir de bu yanından düşünsen daha iyi olur mu acaba?

Mesela, gezip görmek istediğin yerler varsa, bunun için birikim yapabilirsin. Karşında evin mutfak masrafları, çocuğun okul taksitleri gibi masraflar yok. Kendin için keyifli hobiler edinmek, bunlar için harcama mı yapmak istiyorsun, yapabilirsin. Çünkü kendinle baş başasın dertli dostum. Evet, yalnız olmak aslında o kadar da kötü bir şey değildir. Ve istediğin an, istediğin kimseleri yaşamına dahil ederek, bu yalnızlığa veda etmek de senin elinde. Ne istiyorsan, onu yapabilir, nasıl istiyorsan öyle yaşayabilirsin. Yani buradan bakıldığında bana durumun o kadar da beter gelmedi. 😊

Şimdi tüm bu söylediklerimi bir değerlendir bakalım. Ve uzun havaları, ağıtları bir kenara bırak da kendine gel, toparlan.😊 İnan ki yaşadığımız sürece, hiçbir şey için geç kalmış sayılmayız. Hem bir düşünceye göre "Hayat kırkında başlar." Sen de kırklı yaşlarının başındasın henüz. Bu döneminin keyfini çıkar olur mu. Şimdilik sana önerilerim bu kadar. Okuyucularımız da sana yorumlardan tavsiyelerde bulunabilirler. Takipte kalmayı unutmayın dostlar.

Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Google+ – Instagram