"Merhaba dert anası. Benim de bir derdim var. Kendimi bildim bileli çevreye, doğaya, hayvanlara karşı duyarlıyım. Yıllardır sokak hayvanlarının beslenmesine ön ayak olurum. Ağaçlara, çiçeklere zarar verilmemesi için uğraşırım. Çöplerin olur olmaz yerlere atılmaması için mücadele veririm. Fakat bunu yaparken insanlarla hep sorun yaşarım. Ve insanlar beni sevmez. Her şeye karışan, işgüzar, başka işi olmayan biri derler bana. Örneğin oturduğum sitede meyve ağacı var. Çocuklar dallarını kırarak koparıyor meyveleri. Çocuklara güzellikle "Yavrum dallarını kırmadan alın ki seneye tekrar meyve versin" dediğimde annesi bana "Sanane" diyebiliyor. Geçenlerde eşimle çocuklarla denize gittik. Orada bir grup çocuk kayanın çevresindeki midyeleri toplayıp sırf eğlenmek için üzerine taş vurup kırıyorlardı. Onlara da "Oğlum yapmayın onlar da canlı" dediğimde yine aynı şey oldu. Çocuğun annesi oradan bana ters ters laflar etti. Artık gerçekten yoruldum ben haksız değilim ki. Olması gerekeni aslında annelerin öğretmesi gerekeni söyledim. Ama maalesef anne ve babalar bu duyarlılıktan yoksun. Biz de çocuk büyüttük ama hepsi de bu duyarlılığa sahip olarak büyüdü. Oğlum üniversiteye gidiyor. Kısmetse seneye kızım da üniversiteyi şehir dışı yazarsa, biz de onunla birlikte daha sakin daha duyarlı insanların bulunduğu bir yere taşınmak istiyoruz. Yani aslında eşimle birlikte toplumdan kendimizi soyutlayacağımız bir yere gitmek istiyoruz artık. Bize ne tavsiye edersiniz. Yanlışı biz mi yapıyoruz acaba..."


  Merhaba sevgili dertli dostum. Mesajını okurken zaman zaman aynı durumlara düşebildiğimizi hissettim. Ve emin ol nasıl bir şey olduğunu çok iyi anlayabiliyorum. Bu durumlara katlanabilmek için çelik gibi sinirlere ve büyük sabıra ihtiyaç var gerçekten. Bu genellikle bende olmadığından, bu tür diyaloglardan uzak kalmayı tercih ederim. Ancak doğru olan kesinlikle senin tavrın. Bence sen, tam olarak da olman gereken noktadasın. Ve hatta aramızda senin duyarlılığına sahip olan kimselerin sayıları artmalı. 




  Bilirsin, eskiden eğitimin büyük bir bölümü ailede alınırdı. Aile çocuğa görgü kurallarını öğretir, toplum içerisinde nasıl davranılacağını anlatır, ağaçlara, çiçeklere, hayvanlara zarar vermenin ne denli yanlış olduğunu anlatmaya gayret ederdi. Yani insanın yaşamasından kastın, hunharca dünyanın kaynaklarını sömürmek, canının istediği gibi davranıp, kendisinden başka herkese zarar vermek, rahatsızlık vermek değil de saygılı, duyarlı, bilinçli bir şekilde yaşamını sürdürmek olduğu çocuğa öğretilirdi. En azından benim çocukluğumda benim bulunduğum çevrede bu, böyleydi.

  Evet bir meyve koparılacak ise, ağaca zarar verilmemeli. Deniz yıldızı, deniz anası veya midye de olsa, birilerinin dünyaya getirip, başıboş bıraktığı çocuklarının eğlencesi uğruna öldürülmemeli. Ve mümkünse bu, çocuğa bir başkası tarafından değil de anne, baba tarafından anlatılmalı. Tabii önce bunu anlatacak anne ve babanın bu bilince sahip olması gerekiyor. Fakat toplumun büyük bir yüzdesi, maalesef "saldım çayıra mevlam kayıra" şeklinde yaşayıp, çocuklarını da böyle büyüttüklerinden ötürü bu manzaralarla karşılaşılıyor. 



  Sana bu konuda tavsiyem, belediyelerin konu hakkında nasıl çalışmaları var bilmiyorum ama birileri ortalığa çöp atıyorsa, bunu görüntüleyip, belediyeye bildirebilirsin. Veya ağacın dalları zevk için kırılıyor, çevredeki canlılara zarar veriliyorsa, yine bu konuda belediyeye bir danışabilirsin. Belki uygulanan bazı yaptırımlar vardır. En azından bunu yapan kimselerin ceza alırlarsa, bir sonraki sefere daha dikkatli olabilirler. Yani çevre doğa umurlarında olmasa bile  ceplerinden para cezası ödememek için -mış gibi davranabilirler. 

  Çekip gitme konusuna gelince, sen şimdi buradan uzaklara gitmenin çözüm olacağını düşünüyorsun ama bu bahsettiklerin her yerde karşına çıkacaktır. Çünkü dediğin gibi "Daha duyarlı insanların bulunduğu bir yer" olduğunu sanmıyorum. Kısmen daha iyi eğitim alan, daha kalbur üstü insanların yaşadıkları yerler olabilir. Ama bu tür kimselerin arasında da bahsettiğin tür kişiler yaşayacaktır. Bu nedenle eğer gidersen hayal kırıklığına uğrama. 
 Dersen ki benim sinirlerim artık daha fazlasını kaldırmıyor, şöyle daha doğayla iç içe, kalabalıktan uzak bir yerden yaşamak istiyorum, imkanın varsa elbette git. Ama sana tavsiyem, nereye gidersen git, bildiğin doğrulardan şaşma. Çünkü hep dediğim gibi, dünyayı ancak senin duyarlılığına sahip kimseler yaşanılası bir yer haline getirebilir. Bu duyarlılığa sahip olanların artması dileklerimle. Dert anasının tavsiyeleri şimdilik böyle. Hoşçakalın. 

  Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Instagram

 Merhaba sevgili dostlar. Diyorum ki, bugün kendimize ait tüm dertleri kederleri bir süreliğine unutalım ve hep birlikte farklı bir konuya değinerek, bu konuda toplumsal bir etkileşimde bulunalım. Yazımın ilerleyen bölümlerinde sizleri çok seveceğiniz birisiyle tanıştıracağım.  

  Konumuz, sokaklarda yaşayan hayvanlar. Son dönemlerde hayvanlara karşı yapılan şiddet haberlerinin artması beni derinden etkiliyor ve çok üzüyor. Kim, neden bu masum canlılara büyük zulümleri reva görür anlamıyorum. Nasıl tehlikeli bir psikoloji, zavallı, güçsüz bir canlıya akıl almaz işkenceler yapabilir? Vicdan nasıl dayanır buna? Aklım asla almıyor! 

  Konu hakkında yapılan araştırmalar, çok ağır sonuçları ortaya koyuyorlar. Seri katiller üzerinden yapılan psikolojik bir çalışma, bu katillerin geçmişinde yüksek oranla hayvana şiddet vakasının olduğunu kanıtlıyor. Yine tecavüz, taciz suçlarıyla hapiste yatan kimselerin geçmişinde de hayvana şiddetin var olduğu, tespit ediliyor. Yani aslında bir süreliğine sosyal medyadan dillendirip, daha sonra günlük hayatın karmaşasına dalarak unuttuğumuz bu şiddet olayları, aslında ne büyük bir toplumsal yaraya ve tehlikeye işaret ediyor! Ayrıca unutmayalım ki, toplumsal yönden tehlikede olsak da olmasak da "var olmak haktır!" Ve hiç kimse, diğer bir canlının yaşam hakkını elinden alma hakkına sahip olamaz! 

 Yaşam gerçekten bazen büyük çelişkilerden ibaret gibi görünüyor gözümüze. Bir yandan kendilerinden başka canlıların varlığını kabul etmek istemeyen, bu akıl almaz zulümleri onlara reva gören, kişiler var maalesef. Ama hani derler ya, bunca kötülüğün nefretin arasında dünya, iyilerin güzel yüreğiyle ayakta kalıyor. Dolayısıyla bir yandan da zalimlerin tam aksine, yüreği sevgi ve merhametle dolu olan, tüm canlılara kol kanat geren, güçlerinin yettiği kadar onların yaşamlarını sürdürmesini sağlayan iyi insanlar da var. İşte şimdi sizleri bu iyilik meleklerinden biriyle tanıştırmak istiyorum. 




  Bu hanımefendinin ismi Sevgi Güler. Yani onu tanıyanların deyişiyle "Sokaktaki canların Sevgi annesi."  Sevgi Hanım Adapazarı'nda ikamet ediyor. Serdivan Yazlık Mahallesi olarak adlandırılan bu bölgede,kendisini tanımayan yok. 12  yaşında bir oğlu olan Sevgi Hanım, ailesinin kendisine henüz çocuk yaşlardayken aşıladığı hayvan sevgisini, şimdi kendi çocuğuna aşılamaya çalışıyor. 

  Efendim Sevgi Hanım, yaşadığı bölgedeki tüm sokak canlarını korumaya almış durumda. Günlük düzenli olarak onları besliyor. Mama ve su kaplarını her daim dolu tutmaya çalışıyor. Ve tabii onların arasında hasta olan, veteriner bakımına ihtiyaç duyan ya da engelli olan canlar da, kendisinin sayesinde gereken yardımları alabiliyorlar. Örneğin aşağıdaki görselde bir gözünü kaybetmiş olan bir can var. Bu can, Sevgi Hanım'ın yardımlarıyla yaşamına mutlu bir şekilde devam ediyor.





   Yıllardır sokak canlarını koruyan, kollayan Sevgi Hanım, artık sokaktaki canların kendisini tanıdığını ve bir yardıma ihtiyaçları olduğunda adeta gelip kendisini bulduğunu söylüyor. Örneğin kendi başına doğum yapamayan kediler, sezaryene ihtiyacı olanlar, kendisinin kapısına giderek onu bekliyorlarmış. Aşağıdaki görselde de Sevgi Hanım'ın yardımıyla sezaryen ameliyatına götürülen bir kedi ve minik bebekleri var. Tabii hanımefendi, bebekler büyüdükten sonra onları sahiplendirmeyi de ihmal etmiyor.



  Sevgi Hanım, aynı zamanda edebiyata büyük bir ilgi duyuyor. Zaman zaman da kaleme aldığı bazı yazıları var. Bu yeteneği dolayısıyla  dört yıldan beri, Sakarya Yazarlar ve Şairler derneğine üye olmuş durumda. Kendisinin anlattığına göre, çevresindeki herkes onun kedilerle ilgili yazılar kaleme almasını istiyormuş.Bu konuda benim şahsi fikrimi soracak olursanız, özellikle çocuklarda hayvan sevgisi ve duyarlılığı oluşturmak adına bence de bu tür yazılar kaleme almalı. 😊 
  Bunun dışında Sevgi hanım bir de Sakarya Hayvanları Koruma Derneğine üye...
  Bu arada kendisinin Adapazarı'nda sürdürdüğü bu yardımlar ve sokak canlarına olan duyarlılığı ile hakkında iki kez bölgenin yerel gazetelerinde haber yapılmış. Bu hanımefendiyi daha yakından tanımak isteyenler, aşağıdaki görselde yer alan habere bir göz gezdirebilir.
  



  Sevgi Hanım sokaktaki canlar için tüm bu yardımları yaparken, elbette herhangi bir çıkar gözetmiyor. Onun amacı, yalnızca muhtaç olan canlara yardımcı olabilmek ve böylelikle yaşamın devamlılığını sağlayabilmek. Üstelik bu yardımların masrafını karşılamak için, sadece kendisinin tasarımını yapmış olduğu takıları satıyor. Bu sayede elde ettiği gelirin tümünü, sokaktaki hayvanların mama ve veteriner masrafları için harcıyor. Ne kadar da takdir edilesi bir davranış değil mi? Hayatta kaç kişi böyle bir fedakarlıkta bulunabilir ki? 

  Kendi adıma itirafta bulunmam gerekirse, evet ben her zaman sokak canlarını beslemeye, kapı önlerine su ve mama koymaya gayret gösteririm. Hatta marketten bir şeyler aldığım zaman, beni tanırlarmış gibi mutlaka karşıma bir kedi veya bir köpek çıkar. Aldıklarımı onlarla paylaşırım. Fakat Sevgi Hanım'ın yaptığı gibi bir fedakarlık yapmak, gerçekten de büyük bir şey. Ve bizlere de ancak kendisini takdir etmek, hatta ayakta alkışlamak düşer. 
 Aşağıdaki görselde ise, Sevgi Hanım'ın haber konusu olduğu başka bir paylaşımı sizlere aktarıyorum.



  
  Sevgi Hanım'ın tasarladığı çok şık bileklikler var. Biraz da bu görselleri sizlerle paylaşmak istiyorum. Özellikle hayvan figürlü bilekliklerin çok beğenildiğini söylüyor kendisi.




  Bakın, ne kadar hoş görünüyor değil mi? Kedi figürünün şirinliğine bayıldım doğrusu. Ama tüm bilekliklerde elbette kedi figürleri yok. Daha farklı biçimde tasarlanan bileklikler de var.



 Burada da minik bir fil figürü kullanılmış bilekliğin üzerinde. Hepsi de el emeği, göz nuru... Oldukça şık.

  



    Sevgi Hanım'ın tasarladığı bileklik modelleri o kadar çeşitli ki, hepsini burada paylaşmam mümkün değil. Ama paylaştığım bileklik modelleri ile az çok bir fikir sahibi olduğunuzu düşünüyorum.

  Sevgili dostlar, bugün sizlerle Sevgi Hanım'ın hikayesini paylaştım ki, onun bu örnek davranışları ve yaşam biçimi, hepimize örnek olsun. Sokağımızın bir köşesinde duran canlara karşı duyarsız olmayalım. Bir kap mamayı ve suyu onlardan esirgemeyelim. Elbette birileri onları besler, diyerek konudan uzak kalmayalım istedim.

  


 Ayrıca bu paylaşımının bir başka amacı daha var. Belki sizler de çorbada bir tuzunuz olsun istersiniz olmaz mı? Sizlere yukarıda görsellerini paylaştığım bilekliklerin fiyatları hiç de pahalı değil. Bir günde, bu bileklikleri satın alacağımız kadar parayı neler için harcamıyoruz ki? Bir yerde oturup bir fincan kahve içerken, bir markete girip, çerez alırken emin olun bu bilekliklerin fiyatının çok daha fazlasını harcıyoruz. Bu nedenle belki bugün, daha faydalı ve anlamlı bir iş için harcama yapmak isteyebilirsiniz. Çünkü satın alınan her bileklik, birçok sokak hayvanının karnının doymasına yardımcı olacak. 

  Bu konuda nasıl yardımcı olabiliriz? Diye sorarsanız, ben sizler için Sevgi Hanım'ın Facebook profilinin linkini buraya bırakıyorum. Hem bakın bakalım, belki daha farklı modellerdeki takıları da profilde görebilir, kendisiyle iletişime geçerek daha fazla bilgi edinebilirsiniz. Kendisi ismi gibi "sevgi" dolu neşeli bir hanımefendi. Onunla çok iyi anlaşacağınızı düşünüyorum. 


 Bir de dert anası olarak sizlerden bir ricam var. Eğer bu yazımı mümkün olduğu kadar sosyal medyada paylaşmaya çalışırsanız, daha fazla kişiye ulaşabiliriz diye düşünüyorum. Sevgi Hanım'ın linki de hemen aşağıda. 

 https://www.facebook.com/sevgi.guler.92505956
  
  Sevgili dertli dostlarımız, bugün farklı bir konuya değindik. Konu hakkındaki görüşlerinizi yorumlarda bizlerle paylaşmayı ve bizi sosyal medyada da takip etmeyi unutmayın. 


  Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Google+ – Instagram