"Sevgili dert anası bir soru da ben sorayım sana. Benim 12 yaşında bir oğlum
ve ondan iki yaş küçük bir kızım var. İkisi de okulu hiç sevmiyor. Okulun
tatile girdiği gün onların bayramı oldu. Nasıl sevindiler okuldan kurtulduk
diye. Geçen senenin okul kitaplarını bile hemen geri dönüşüme attılar
inanır mısın nasıl sevinçliydiler bu lanet şeylerden kurtulduk görmek
istemiyoruz bunları artık falan dediler. Şaşırdım bu hallerine. Aslında
dersleri kötü değil ikiside teşekkür getirdi. Fakat okula gitmek zulüm
geliyor onlara. Her sabah mücadele veriyoruz kalkmaları için
eşimle. Bizede zulüm oluyor yani Komşuların çocukları güle oynaya gidiyor
okula bizimkiler uğraştırıyor bizi. Şimdi bu zulüm yine başlayacak malum
okul açılıyor. Ve bizim çocuklar son birkaç gündür bunalıma girdi. Sanırsın
evde cenaze var nasıl sessizler ve okuldan konu açılsa ağlamaklı oluyorlar
biz okula gitmek istemiyoruz diyorlar. Yavaştan okul alışverişi yapmamız
lazım ilerleyen günlerde. Ona bile hevesli değiller. Ben ne yapayım da bu
çocuklara okulu sevdireyim. Onlarla beraber ben de bunaldım onları üzgün
gördükçe bir anne olarak ben de üzülüyorum. Ama başka çare yok ki mecbur
gidecekler okula isteseler de istemeseler de okul eğitimi şart. Bana bir
tavsiye sunarsan sevinirim. Teşekkürler şimdiden."
Merhaba sevgili dertli dostum. Bu sorunla birlikte aslında şu sıralar eminim birçok annenin yaşadığı bir sorunu dile getirme imkanı sundun bizlere. Evet okullar açılıyor. Ve yaklaşık 8 aylık bir maraton eylül ayında start alacak. Bazı öğrenciler okulun açılmasını sabırsızlıkla beklerken bazıları da seninkiler gibi okul sendromuna girmiş durumdalar. Tavsiyelerimize geçmeden önce şimdiden tüm öğrenci ve velilerine güzel bir okul yılı dileyelim. Ve gelelim senin sorununa.
Sevgili dertli dostum, anlattığın kadarıyla senin ufaklıklar yalnızca okula gitmek kavramının kendisiyle sorun yaşıyor. Yani dersleriyle bir sorunları yok. Öyle olsaydı bol zayıflı bir karne eve gelirdi ve eminim şu anda kendini daha kötü hissediyor olurdun. Yani bu anlamda biraz daha şanslı olduğunu sana söylemem gerek. Belki kendini daha iyi hissedersin.
Derdine derman olmamız için öncelikle sorunun kaynağını belirlemek gerekli. Çocukların okula gitmek istememesinin sebebi acaba yalnızca gittikleri okulu sevmemelerinden mi kaynaklanıyor? Bulundukları sınıfı ve arkadaşları mı onları bu okul sendromuna sokan? Veya öğretmenlerini mi sevmiyorlar? Bu soruların net bir cevabı olmalı elinde. Eğer okulu sevmemelerinin sebebi bunlardan biriyse, sınıfını veya okullarını değiştirerek bunu çözebilirsin. Demek ki çocuklar bulundukları ortamla uyum sağlayamıyor. Veya daha iyi bir okul ortamına ihtiyaç duyuyorlar sonucu çıkar bundan.
Eğer bu sebeplerden biri değilse konu, o zaman seninkiler için başka çözümler aramamız gerekir. Bunun için de dert anası olarak sana tavsiyem öğretmenleriyle konuşman. Ve bu yıl bir ayağının sürekli okulda olması. Çünkü yapılan araştırmalar, velilerin öğretmenlerle sürekli iletişim halinde olmasının, öğrencinin okul başarısını etkilediğini ortaya koyuyor. Bu sayede asıl sorunlarının ne olduğunu anlaman mümkün olabilir. Belki okulda yaşadıkları, sana anlatmaktan kaçındıkları bir sebep vardır. Ya da uzman gözüyle öğretmen bu konuyu daha farklı yorumlayacaktır.
Öğretmenle konuşurken, ondan çocuklara kendilerini daha iyi hissetmelerini sağlayacak etkinliklere katılmalarını isteyebilirsin. Örneğin okullardaki öğrenci kulüpleri, çocukların bazı aktivitelere katılmalarını gerektirir. Spor kulübü olabilir, kitap kulübü olabilir, edebiyat kulubü veya sosyal yardım, dayanışma kulüpleri gibi öğrenci etkinlikleri, okulların daha eğlenceli olmasını sağlıyor. Bu etkinliklerde öğrenciler ders dışında da yararlı şeyler yapabileceklerini görüp, okul için daha büyük heyecan duyabiliyorlar. Senin çocuklarının ilgi alanı ne ise, buna uygun bir kulübe katılmasını sağlayabilirsin. Belki o zaman daha çok severler okulu.
Bu çözümlerin dışında dert anası olarak sana söyleyeceğim, elbette çocuklarınla bu konuyu enine boyuna konuşman. Hatta konuşmaya babalarını da dahil ederseniz, konuyu ailece ele alabilirsiniz. Bu konuşmada onlara söz hakkı tanıyın. Okula gitmek istememelerinin sebeplerini detaylarıyla anlatmalarına fırsat verin. Ve ne söylerlerse söylesinler, söyledikleri size göre sinir bozucu da olsa, onlara asla kızmayın. Aksine kendinizi onların yerine koyup empati yapın. Anlamaya çalışın ve daha sonra öne sürdükleri nedenlere akılcı çözümler oluşturmaya başlayın.
Bu sorunu bu şekilde çözebileceğinizi düşünüyorum. Ve tabii okuyucularımızdan çocuk sahibi olan, daha önce bu sorunu yaşamış olanlar varsa, yorumlarda sana kendi çözüm önerilerini sunabilirler. Şimdilik hoşçakalın.
Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Instagram
