Aheyy aheeeyyy aylar sonra geldik Varolgillerin varan 3'e :)

    Nerde kalmıştık?
   Aaa evettt en son Varolgiller varan 2'de nasıl ilk defa yan yana geldiğimizi anlatmıştım...
  Pikiii şimdi sıra geldi evlilik hikayemize. :)

   Yalnız evlilik derken, böyle şatafatlı büyük jestlerle bir evlilik teklifi beklemeyin şimdiden spoiler veriyorum. "ÖYLE BİR TEKLİF YOK !"😁

   Önceki seride anlattığım gibi, Tocamla yan yana geldik uzaktan nasıl enerjimiz tuttuysa yana yana gelince de o uyum devam etti.
O ilk buluşmadan sonra minnoş Tocam işten fırsat buldukça görüşüyorduk. Tabi görüşemediğimiz zamanlar saatlerce telefonda konuşuyoruz. Bir de ekstradan ben uyurken, bana whatasapptan birşeyler yazıp çiziyordu. (Tabisi de sizinle bunları paylaşmıcam hahahaha çatlayın meraktan) :)))



  Çok kısa süre sonra Tocamdan aşk ilanı geldi. Ben ise donuk bir şekilde baka kaldım. Hatta odunluğum baka kalmakla bitmiyordu. Kendime gelince üstüne de 'yav he he' gibi birşey söyledim :)
Hani ben duygularımı bu kadar çabuk dile getirmediğim için karşı taraftan öyle bir şeyin söylenmesi, beni iyice afallatıp "2 günde birine aşık mı olur sevilir mi be" gibi düşüncelere itip, bunu dile getirmeme neden oldu... 
 Tocam çok alınmıştı ona inanmadığıma (ooyyy minnoş tocam naparsın ara sıra odunlaşabiliyor senin bu hatun) :))

 Tam ben dile geleceğim duygularımı dillendireceğim booom 2. bombayı da patlattı Tocam!
 Evlen benimle dedi tabi yine odunluğum üzerimde hee hee tamam diyip geçiştirdim :)
Dur yahu dün 1 bugün 2 daha sevdiğimi söylemeye hazır hissedemedim kendimi. Nereden çıktı bu evlenme işi?
Tabii bu süre içerisinde ben evlilik teklifini hiç ciddiye almadım, 2 nedenden ötürü:
  Birincisi evlilik hiç yok aklımda.
 İkincisi laf arasında söylenmiş gibi geldi teklif...

 Haliyle ciddiye alamadım ama karşımdaki adam baya baya ciddiymiş :)
Şimdi iş ciddiye bindi Tocam teklifinde ne kadar ciddi olduğunu ve onunla bir yuva, aile kurmaya değer olduğunu göstermeye devam etti. Ben de düşünüp duruyordum. Konu her açıldığında ve 1-2 ay sonra evet, evlenelim. diyerek teklifi kabul etmiş bulundum lilililililililiiiii :))

  Bir kız arkadaşımla bu evlilik konusunu konuşurken, hala güldüğümüz bir cümle kaçtı ağzımdan. Sizinle de paylaşayım:
"Ya ben Tocam varken o kadar rahat hissediyorum ki o varken tuvalete bile sıkıla sıkıla gitmiyorum gayet rahatım dedim." :))) (Tabi bunu biraz daha argo kullanarak dile getirdim) :)
 Ama asıl demeye çalıştığım şuydu bu cümlede. Tocamla o kadar rahatım ki hiç bir şey, hiç bir durum beni rahatsız etmiyor. Ya da yadırgamıyorum.
Arkadaşım bunu Aso evlenmeyi rahat tuvalete gidebiliyor diye kabul ettiye çevirdi. :)))


  Şimdi gelelim nikah muhabbetine :)
 Öncelikle düğün salonlarından nefret ederim onu belirteyim. Bu yüzden düğün salonu vs. hiç bakmadık aramadık ve gemi de kokteyl tarzı bir şeyler yapamaya karar verdik.
Tocam o sıra yurt dışındaydı. Ben de burada ney nerede nasıl ne kadara olur diye araştırıp, hesap kitap yapıyordum ki 2 kötü haber geldi.
  Tocamın halası ve babası vefat ettiler.
Ben direkt "Düğün müğün iptal. Yas tutma vakti, düğün olmaz!" dedim. Minnoş Tocam evlenmekten vazgeçerim diye mi yoksa baba tarafıyla pek alakası olmadığı için mi bilemem ama düğünü iptal etmek istemedi. Ama kararım kesindi. İyi yada kötü fark etmez sonuçta ataları. Her ne kadar araları iyi olmasa da iç dünyasını bilemem. İlerde üzüleceği yada pişman olabileceği bir adım atmasına vesile olmak istemedim.


  Dertli dostum’u şu hesaplardan takip edebilirsiniz: Facebook - Twitter - Instagram